BABI NA SHIDA – Mafarki, Bincike da Matsin Lamba
“Lokacin da sirri ya fara bayyana, mafarki zai mayar da hankali.”
Na kwana ina juyi a gadona. Idona biyu a bude suke amma zuciyata tana tafiya zuwa wani wuri mai duhu, mai sanyi, mai cike da tambayoyi.
A cikin mafarki, na tsinci kaina a cikin wani gidan ƙasa, mai tsohuwar ƙofa. Na taka a hankali har na shiga.
Wani mutum yana zaune a kusa da ɗan fitila. Fuskarshi ba a gani sosai, amma muryarsa ta kankara ne, mai sanyi da saukin shiga rai.
“Maryam…”
Na tsaya cak.
“Ni ne mahaifinki, Yunusa.”
Na fashe da kuka a mafarki, ina cewa: “Me ya faru da kai? Me yasa kika barni?”
“Ba ni na bar ki ba… duniya ce ta juya min baya kafin na iya kallon fuskarki da ido.”
Sai mafarkin ya kare.
Na farka da hawaye a idona. Na kalli tagar dakina. Rana ba ta fito ba tukuna… amma zuciyata tana jin haske.
⸻
🕵🏽 A Gaban Alhaji Bashir
“Waye wannan Usman ɗin?” Alhaji ya tambayi wani daga cikin abokanansa a masallaci.
“Shi ɗan wata tsohuwar malama ne, mai biyayya da nutsuwa, amma ba shi da dukiya,” suka ce masa.
“Kuma wani ya ce yana jin shi da Maryam na soyayya tun da… to,” ya ce yana murƙushe hancin sa. “Zan koya musu darasi.”
Yayi waya da shugaban makarantar Islamiyya.
“Ina ganin yana lalata mana tarbiyya da bibiya ‘ya’yan mutane. Ku duba lamarin nan da kyau.”
Shugaban makarantar ya kai kiran zuwa Usman. Yayi masa nasiha, amma ya ce:
“Zamu duba matsayin aikinka. Ka rinka kula da abinda kake yi da ‘yan mata.”
Usman ya koma gida yana jin zuciyarsa na tafasa. Kamar zai yi kuka, amma ya rungumi Alkur’ani yana fadin:
“Ya Allah, Ka tsaya min. Kai Ka fi kowa sanin zuciya.”
⸻
📦 A Wajen Maryam
Ina tsaye a dakin Umma, ina kallon hoton da ta nuna min — hoton mahaifina, Yunusa.
“Wannan shine mahaifinki,” ta ce a hankali. “Wani lokaci ina mafarkin cewa zai dawo… sai yanzu na fara jin cewa ki ce jinin sa ne da gaske.”
Na fashe da kuka, na faɗa jikinta. “Umma, ki taimaka min. Ki barni in zaɓi so da gaskiya.”
Ta shafa kaina. “Zan tsaya dake, Maryam. Wallahi zan tsaya dake.”