BABI NA GOMA SHA ƊAYA – Wanda Kudi Ya Zo Da Shi

“Wanda ya kawo kudi ba lallai ne ya kawo farin ciki ba.”

Wata rana da yamma, motar hudu-hudu ta tsaya a harabar gidan Alhaji Bashir. Mota mai tagogi masu baƙin gilashi da fentin launin zinariya. Fuskokin yara sun cika da mamaki.

Daga cikin motar, wani matashi ya fito cikin shadda mai sheƙi. Tare da shi akwai kawun Maryam daga Kano – Alhaji Umar.

Hajiya Nafisa ta karɓe su cikin girmamawa.

“Yau na kawo muku miji,” in ji Alhaji Umar. “Yana da kamfani a Abuja. Yana da gida a Dubai. Kuma yana bukatar auren Maryam cikin gaggawa.”

Alhaji Bashir ya kalli matashin da fara’a. “In har yana da tarbiyya da mutunci, to inaji wannan ne mafita.”

Maryam na tsaye a bakin kofa, idonta ya kada da mamaki.

“Ni? Auri wani da ban sani ba? Na ce ba zan aure shi ba.”

Matashin ya kalleta da dariya mai raini. “Kar ki damu. Zaki saba dani. Bana son rigima. Ina da kuɗi kuma zan gina miki rayuwa.”

Maryam ta matso da murya mai karfi. “Ni ina son Usman. Ba kuɗi nake nema ba. Kuɗi ba su warkar da zuciya mai rauni.”

Fuskar Alhaji Bashir ta canza. “Maryam! Zaki raina bako?”

“Baba,” ta ce da hawaye a idonta. “Zuciyata ba za ta iya karɓar wannan ba. Ko da kuwa da kuɗi miliyan ne.”

⸻

💼 Usman Yana Da Sabon Buri

A Gidan Duhu, Usman ya kammala koyar da sabuwar shiyya. Daya daga cikin malaman gari ya bashi wasiƙa:

“Ana bukatar malamai masu iya karantar da yara a birnin Zaria. Zaka iya cike gurbi.”

Usman ya kalli sama. “Zaria? Itace inda komai ya fara… kuma wata kila komai zai sake farawa.”

Ya fara shirin dawowa, ba wai domin komawa soyayya kawai ba — sai domin ya tabbatar da cewa rayuwa ba ta tsaya ga matsin kudi ko ƙiyayya.

⸻

🕊️ Soyayya Da Jarumta

A cikin dare, Maryam ta zauna tana rubuta wa Usman wasiƙa:

“Ana ƙoƙarin ɗaura ni da wani da zuciyata ba ta so. Amma har yanzu ina tsaye. Har yanzu ina jiranka.”

“Zan tsaya da kai, ko da ba a bakin zinariya za mu zauna ba. Ko da fatar kujera ce. Idan dai da kai ne, to zuciyata za ta huta.”

⸻