Sirrin Aminu

Umar bai yi barci ba a wannan daren.

Ya ci gaba da kallon wasiƙar da ke hannunsa.

Kalmar da ta fi tsaya masa a rai ita ce:

> **"Kai ba ɗan gidan da ka taso a ciki ba ne..."**

Da asuba ya nufi gidan Aminu.

Tun daga nesa Aminu ya gane cewa wani abu ya faru.

"Abokina, lafiya kuwa?"

Umar bai amsa ba.

Ya zaro wasiƙar ya miƙa masa.

Da Aminu ya karanta ta, fuskarsa ta canza.

"Wa ya ba ka wannan?" ya tambaya cikin firgici.

"Da farko ka amsa mini!" Umar ya ɗaga murya. "Shin abin da ke cikin wasiƙar gaskiya ne?"

Aminu ya yi shiru.

Shiru mai nauyi.

Daga ƙarshe ya ce:

"Eh... gaskiya ne."

Kalaman sun bugi zuciyar Umar kamar guduma.

"Ka san wannan sirrin tun yaushe?"

"Tun shekaru goma da suka wuce."

"Shekaru goma?!" Umar ya miƙe tsaye. "Ka ɓoye mini wannan?"

Aminu ya sunkuyar da kai.

"Na yi maka alƙawari ne da mahaifinka."

"Wane mahaifi? Wanda na taso a gidansa ko na asali?"

Aminu ya yi dogon numfashi.

"Lokaci ya yi da za ka san gaskiya."

Ya shiga ɗaki ya dawo da wani tsohon akwati.

Da ya buɗe shi, akwai wata tsohuwar hoto.

Umar ya karɓi hoton.

Sai ya ga wani mutum da wata mata suna riƙe da ƙaramin yaro.

Yaron yana kama da shi ƙwarai.

"Haka nake?"

Aminu ya gyada kai.

"Waɗannan su ne iyayenka na asali."

Idanun Umar suka cika da hawaye.

"Ina suke?"

Aminu ya yi shiru na ɗan lokaci.

"Suna raye."

"Wane irin wasa ne wannan? Idan suna raye, me ya sa suka bar ni?"

Aminu ya ce a hankali:

"Ba su bar ka da son rai ba."

"Kai tsaye ka gaya mini!"

Aminu ya ce:

"Shekaru ashirin da suka gabata, an yi hatsarin mota a hanyar Kano zuwa Kaduna. An yi zaton duk mutanen cikin motar sun mutu. Amma kai ka tsira."

"To su fa?"

"An ce sun mutu... amma bayan shekaru an gano cewa mahaifinka yana raye."

Umar ya kasa magana.

"Mahaifina... yana raye?"

Aminu ya gyada kai.

"Kuma yanzu yana neman ka."

Nan take aka buga ƙofar gidan.

**KNOCK! KNOCK!**

Aminu ya buɗe.

Sai suka ga wata budurwa tsaye a ƙofar.

Kyakykyawa ce, cikin hijabi mai launin shuɗi.

Ta ce:

"Assalamu alaikum."

"Wa kike nema?" Aminu ya tambaya.

Ta kalli Umar kai tsaye.

"Ni ce Aisha."

Umar ya yi mamaki.

"Wace Aisha?"

Ta ce cikin sanyin murya:

"Ni ce 'yar mutumin da yake neman ka... kuma na zo ne domin in kai ka wajensa."

A wannan lokaci ne Umar ya fahimci cewa rayuwarsa ta shiga sabon babi.

Amma bai san cewa zuwan Aisha ba kawai zai sa ya gano mahaifinsa ba...

**Har ma zai sa zuciyarsa ta fara bugawa saboda soyayya.**