Aminan juna

Soyayya da Ba'a tsammataba

by @jikanmedoya



Aisha ta zauna a falon gidan Aminu tana kallon Umar.

Shi kuma ya kasa ɗauke idanunsa daga gare ta.

A karon farko tun bayan gano wannan sirrin, ya ji zuciyarsa ta ɗan sami natsuwa.

Aisha ta ce:

"Mahaifinka yana zaune a Abuja. Shekaru da yawa yana neman ka."

"Me ya sa bai zo tun da wuri ba?" Umar ya tambaya.

Ta sauke numfashi.

"Domin bayan hatsarin, ya rasa ƙwaƙwalwarsa. Kwanan nan ne ya fara tuna abubuwan da suka faru."

Shiru ya mamaye falon.

Aminu ya ce:

"Abokina, ina ganin ya kamata ka je ka gan shi."

Umar ya gyada kai.

Bayan kwana biyu, suka kama hanya zuwa Abuja tare da Aisha.

A cikin tafiyar ne Umar da Aisha suka fara sabawa da juna.

Suna hira, suna dariya, suna ba juna labaran rayuwa.

A hankali, soyayya ta fara shiga zuciyar Umar.

Sai dai bai san cewa Aisha ma tana fara jin wani abu a zuciyarta ba.

Da suka isa Abuja, aka kai su wani gida mai kyau.

Wani dattijo ya fito.

Da ya ga Umar, sai ya tsaya cak.

Hawaye suka cika idanunsa.

"Ɗana..."

Umar ya kasa motsi.

Dattijon ya rungume shi yana kuka.

"Na daɗe ina nemanka."

A wannan lokacin, kowa ya yi shiru.

Ko Aminu ya gaza hana hawayensa.

Bayan kwana uku a gidan, Umar ya fara jin kamar ya sami abin da ya daɗe yana nema.

Amma wata rana, ya ji Aisha tana magana a waya.

Ta ce:

"Eh... ina son Umar. Amma ban san yadda zan gaya masa ba."

Umar ya tsaya cak.

Zuciyarsa ta buga.

Ashe Aisha ma tana sonsa?

Sai dai a daidai wannan lokacin...

Aminu ma ya fahimci cewa shi ma ya kamu da son Aisha.

Abin da bai taɓa tsammani ba kenan.

Abota ta fara shiga jarabawa.

Shin Aminu zai faɗa wa Umar gaskiya?

Ko kuwa zai ɓoye abin da ke zuciyarsa?