CHAPTER 4

Story and writing by Queen Mahirah

MARUBUCIYAR...

THE TWO LIGHT (RIKICIN GIDAN SARAUTA

KITABUL HUB

DR NEELAH

PAID BOOK

FREE CHAPTER

Karku manta wannan littafi na kuɗi ne...

Sai de akwai bononza ga wanda yayi FOLLOWING CHANNEL DINA da GROUP...

Kana da damar samun complete kafin watan June ya kare...

Amma in baka shiga ba har ya kare to be honest asusun ka zai yi kara..ƙiriiiin!!😁

Cos zaka biya 500₦ kafin ka mallaki complete inshallah 🥰

CHAPTER 4

Maryam ta tsaya cak tana kallon dan dazon Al'ummar dake gaban ta suna bata girma. Sai de duk da yawan wa'yannan Al'ummar zuciyarta da hankalin ta na kan saurayin da Kalaman sa, sun shiga zuciyarta fiye da yadda take tsammani. Ba wai don ya kira ta da suna Sultana ba, sai don akwai wani yanayi a cikin idanunsa da ya sa ta ji kamar ta san shi tun kafin wannan ranar.

Rayyan Al-Hakim ya tsaya cikin natsuwa, amma idanunsa suna ɗauke da wani abu da Maryam ba ta iya fassarawa ba. Ba kallon mutum ne da yake kallon baƙuwa ba, sai dai kamar mutum ne da ya daɗe yana jiran dawowar wani abu mai muhimmanci.

"Me yasa kake kallona haka?" Maryam ta tambaya a hankali.

Ba tare da tayi la'akari da mutanen dake jiran Umarnin ta b da kuma miƙa sakon gaisuwa gareta...

Duk da Rayyan Al-Hakim kanshi na bisa ƙasa sai de Maryam Zahrah makin wani kaifi da tsanani na sittin dake tattare da idonsa da kallon da yake garrta tun bayyanar ta a wannan Daular...

Rayyan ya yi murmushi kaɗan ya kuma miƙe ya tsaya bisa ƙafansa, cikakkiyar halittan sa mai sa maza rawar karawa ya ƙara bayyana matuƙa.. 

Yace:

"Saboda wasu lokuta Allah yana haɗa rayuwar mutane biyu ta hanyar da ba su zata ba."

Maryam ta sauke idanunta ƙasa hadi da ɗan rausaya kanta cikin rashin fahimta...

Tace:

"Amma ni ban san komai game da wannan wuri ba... ban san ku ba."

Rayyan ya matso kaɗan, amma ya tsaya a nesa.

"Ba komai, Sahibatul jalala. Wasu abubuwa ba a gane su da ido kawai... ana gane su da zuciya."

Ya ɗaga idanunsa zuwa nata sannan ya ce a hankali:

"ربما لم أعرفكِ منذ زمن، لكن قلبي شعر بأنكِ لستِ غريبة."

(Wataƙila ban san ki tun da daɗewa ba, amma zuciyata ta ji cewa ke ba baƙuwa ba ce.)

Maryam ta yi shiru. Ta kasa fahimtar dalilin da yasa waɗannan kalamai suka taɓa zuciyarta.

Hakan yasa tace ka iya larabci sosai fahimtar da tayi cewa tun zuwun ta ma Hausa sukeyi da ita...

"Ka iya Larabci sosai?" ta tambaya tana ƙoƙarin ɓoye mamakinta.

Rayyan ya yi murmushi.

"Na koyi harshen da kakannina suka gada. Amma akwai wasu kalamai da harshe ba ya koyar da su... zuciya ce take koyar da su."

Maryam ta kalle shi sannan ta ce:

"Kana da abubuwan mamaki."

Rayyan ya amsa cikin murmushi:

"Perhaps... but you are the biggest mystery I have ever seen."

Maryam ta ɗan yi murmushi ba tare da ta shirya ba....

Cike da umarni ya ce da hadiman su kawo king carrage,aka ya mata alamu da ta shiga ciki...

Yadda fuskarsa yayi kaɗai ya isa ya tabbatar da tsoron dake cikin zuciyar ta....

Hakan yasa Rayyan Al-Hakim ya shiga king carrage din ya zauna sannan ya miƙa mata hannu da mata alamun ta shigo...

Ajiyar zuciya ta sauke tana mai tsintar kanta cikin wani yanayi marar misaltuwa, wani yaki tsakanin zuciya da ruhinta...

Zuciyarta ta aminta da wannan bawan dari bisa ɗari, amma ruhinta na hasaso mata wassu abubuwa masu cike da zullumi...

Maryam Zahrah ta shiga cikin King Carriage a hankali, zuciyarta tana bugawa kamar tana ƙoƙarin gaya mata wani sirrin da ita kanta ba ta fahimta ba.

Da zarar ta zauna, ta kalli cikin tagar gilasshin carrage din. A waje kuwa, jama'ar Nurayn suna tsaye cikin girmamawa, suna sunkuyar da kai yayin da take wucewa.

Ba ta taba tunanin cewa rana ɗaya za ta shiga wata ƙasa da ba ta san ta ba, sannan mutane su tsaya suna kiranta da suna mai girma kamar...

"Sahibatul Jalala."

Wannan kalma tana yawo a cikin zuciyarta.

Mai girma... Mai daraja...

Amma me yasa ita?

Me yasa wannan masarauta take kallonta kamar wanda suka daɗe suna jira?

---

A hankali karusar ta fara tafiya cikin manyan hanyoyin Daular Nurayn.

Maryam ta kasa daina kallon abubuwan da suke wucewa.

Manyan gine-gine ne masu ɗauke da hasken zinariya, bango mai ƙayatarwa da aka yi masa zane-zanen tarihi, lambuna masu furanni iri daban-daban, da maɓuɓɓugan ruwa da ke haskawa ƙarƙashin hasken rana.

A gabansu akwai babban fada mai ɗauke da manyan ƙofofi biyu na zinariya.

A saman ƙofar akwai tambarin masarautar Al-NURAYN

Rayyan ya lura da yadda take kallon wurin cikin mamaki.

"Maraba da zuwa Nurayn," ya ce cikin sanyin murya.

"Nan ba kawai gida ba ne... wannan wuri yana ɗauke da tarihin kakanninmu, alkawura, da sirrikan da ba kowa ya sani ba."

Maryam ta juyo ta kalle shi.

"Sirrika?"

Rayyan ya yi shiru na ɗan lokaci.

Sai ya ce:

"Eh. Wasu sirrika suna jiran lokacin da ya dace kafin su bayyana."

Kalaman nasa sun ƙara mata wani yanayi na tambaya.

---

Da suka isa cikin fada, manyan masu gadi suka buɗe ƙofar.

Nan take aka ji muryar masu sanarwa:

"Sahibatul Jalala ta iso!"

Duk wanda yake cikin babban zauren ya juya.

Maryam ta tsaya na ɗan lokaci.

A gabanta akwai babban zaure mai girman gaske.

A tsakiyar sa akwai kujerar sarauta ta AL-NURAYN an kawata ta da zinariya da duwatsu masu daraja.

A gefe guda akwai manyan mashawarta, sarakuna da shugabannin runduna.

Amma duk idanu suna kanta.

Ta ji nauyin kallon da suke yi mata.

Rayyan ya matso kusa da ita.

"Kar ki ji tsoro. Wannan wuri zai koya miki cewa ba kowanne nauyi ake ɗauka da ƙarfi ba... wasu ana ɗaukar su da zuciya."

---

Daga nan sai aka jagorance ta zuwa inda za ta zauna.

"Dakin Maryam Zahrah — The Royal Chamber."

Da zarar ƙofar ta buɗe, Maryam ta tsaya cak.

Ba daki ba ne kawai ba.

Wata duniya ce.

Ganuwar dakin an yi mata ado da zane-zanen zinariya masu kama da taurari. Akwai manyan labule masu laushi masu sauka daga saman rufi, gadon sarauta mai launin fari da zinariya, da fitilu masu haske kamar suna ɗauke da sihiri.

A gefe guda akwai ƙaramin wurin karatu mai cike da tsoffin littattafai.

Akwai kuma baranda da ke kallon lambun masarautar.

Maryam ta shiga ciki a hankali.

Ta taɓa gefen teburin da aka yi da itace mai daraja.

"Me yasa suke yi min haka?" ta tambaya a hankali.

Wata baiwa da ke tare da ita ta sunkuyar da kai.

"Sahibatul Jalala... Nurayn ba ta karɓi kowa da wannan daraja ba."

Maryam ta kalle ta.

"To me yasa sai Ni?"

Baiwar ta yi murmushi kaɗan.

"Saboda wasu amsoshi ba a samun su da tambaya... ana samun su da lokaci."

---

Da dare ya fara sauka a Nurayn, Maryam ta tsaya a barandar dakinta.

Ta kalli hasken masarautar.

A ƙasan ta akwai lambun da ake kira:

Moonlight Garden.

Wurin da aka ce furanninsa suna buɗewa ne kawai idan wata ya cika.

Maryam ta ji wani yanayi a zuciyarta.

Ta tuna da Rayyan.

Maganganunsa.

Kallonsa.

Da kuma yadda zuciyarta ta ji kamar ta san shi.

Sai ta rada:

"Wa ye kai, Rayyan Al-Hakim?"

---

A wani ɓangaren na fada kuwa...

Rayyan yana tsaye a cikin Hall of Echoes, yana kallon tsohon zanen da ke jikin bango.

Hoton wata mace mai kama da Maryam Zahrah ne.

Ya shafa gefen zanen a hankali.

Ya ce:

"Shekaru da yawa muka jira..."

"Amma yanzu kin dawo."

Nan take wata murya daga bayan sa ta ce:

"Amma idan ta gano gaskiya fa?"

Rayyan ya juya.

Idanunsa suka canza.

"Idan lokacin ya zo... dole ne ta sani."

Mutumin ya sunkuyar da kai.

"Amma akwai waɗanda ba za su yarda da zuwanta ba."

Rayyan ya yi murmushi mai cike da sirri.

"Na sani."

"Saboda zuwan Sahibatul Jalala ba zai canza rayuwarta kawai ba..."

"Zai girgiza tushen Daular Nurayn baki ɗaya."

END OF CHAPTER 4

***