CHAPTER 6
🧚THE ENCHANTED KINGDOM🧚
Story and writing by Queen Mahirah
CREATIVE MUSE
MARUBUCIYAR...
THE TWO LIGHT (RIKICIN GIDAN SARAUTA
KITABUL HUB
DR NEELAH
PAID BOOK
FREE CHAPTER
Karku manta wannan littafi na kuɗi ne...
Sai de akwai bononza ga wanda yayi FOLLOWING CHANNEL DINA da GROUP...
Kana da damar samun complete kafin watan June ya kare...
Amma in baka shiga ba har ya kare to be honest asusun ka zai yi kara..ƙiriiiin!!😁
Cos zaka biya 500₦ kafin ka mallaki complete inshallah 🥰
Contact:091689285 for more information
CHAPTER 6
A wannan lokacin, wani tsoho mai suna Ubaidullah Al-Habib babban mai kula da sirrin masarauta, ya iso wurinsu.
"Ya Rayyan, lokaci ya yi da za ka faɗa mata gaskiya, a bar kewaye -kewaye... Al-NURAYN tana cikin hadari mai girma a yanzu da shingen ya karye sandin ta...."
''tana da ɓuƙatar sanin gaskiya don sanin yadda zata gyara abinda ta bata don kare lafiyar al'ummar Annabi...''
Maryam ta kalli tsohon.
"Wace gaskiya?"
Sheikh Harith ya kalli abin wuyan dake wuyanta, ya ce :
"Ke ce mai ɗauke da gadon tsoffin sarakunan Nurayn. Amma abin da ya fi haka... zuciyarki ce ta sa wannan masarauta ta sake samun haske."
Maryam ta girgiza kai.
"Ni? Amma ni yarinya ce kawai daga wani ƙaramin gari."
Rayyan ya kalle ta cikin nutsuwa.
"Kar ki rage darajar kanki, Maryam. Wasu taurari suna ɓoye ne kafin lokacin haskensu ya zo."
Sai ya furta a hankali:
"أنتِ نورٌ لا يُطفأ."
(Ke haske ce da ba ya mutuwa.)
Maryam ta ji kunya kaɗan, sai ta juya gefe.
"Ka daina faɗin abubuwan da suke sa mutum ya kasa amsawa."
Rayyan ya yi dariya a hankali. Dariyar daya sanya ilahirin Al'ummar dake cikin Fadar shiga yanayi na mamaki, kasancewar Rayyan Al-Hakim ba mutum mai fara'a bane ko kadan...
Kamar yadda baya magana mai tsayi a rayuwar sa.
Hanunsa da takobin sa na aiki fiye da harshen sa.
"To me ya kamata in faɗa?"
Maryam ta ce:
"Ka faɗi gaskiya kawai."
Rayyan ya kalle ta sosai.
"Gaskiyata ita ce... tun ranar da na gan ki, akwai wani abu da ya sa na ji kamar dole ne in kare ki. Ban san dalili ba, amma zuciyata ta riga ta zaɓi abin da hankalina yake ƙoƙarin fahimta."
Maryam ta yi shiru.
A cikin zuciyarta ta ji wani sabon yanayi wanda ba ta taɓa ji ba.
Amma kafin ta iya amsawa, sai karar ƙaho ta cika masarauta.
Fuskarsa Rayyan ta canza.
"Me ya faru?" Maryam ta tambaya.
Ya kalli gefen fada mai duhu.
"Sultan Zayyan ya dawo."
Sunansa kaɗai ya isa ya sa masu gadin fada su shiga rudu da soma shiri...
Rayyan ya juya zuwa Maryam.
"Ki kasance kusa da ni. Duk abin da zai faru, zan kare ki da yardar Allah."
Maryam ta kalle shi.
"Daga wa zaka ƙare Ni...kuma mai yasa?"
Rayyan ya yi shiru na ɗan lokaci, sannan ya ce:
" Daga sharrin mai son karfin ikon da zai mulki duniya baki ɗaya ba kawai Daular Al- NURAYN ba...''
Bayan ya amsa mata tambayar ta na fari ne sai ya kuma cigaba da magana cikin sanyin murya don amsa mata tambayar ta na biyu:
''Domin wasu mutane suna zuwa rayuwarmu ne ba don su zama baƙi ba... sai don su zama wani ɓangare na labarinmu."
Ya ɗan sunkuyar da kai ya ce:
"حفظكِ الله لي يا مريم."
(Allah Ya kiyaye ki a gare ni, ya Maryam.)
Maryam ta ji zuciyarta tana bugawa da sauri.
Ba ta san cewa wannan saurayin zai zama mafi girman sirrin rayuwarta ba...
Ƙarar ƙahonin fada ta ci gaba da ratsa sararin samaniyar Al-NURAYN, tana sanar da dawowar wani mutum wanda sunansa kaɗai yake sa manyan mutane shiga tsoro.
A cikin manyan zaurukan masarauta, masu gadi suka fara motsi cikin sauri. Takubba suka fito daga kube, fitilu suka haskaka hanyoyin fada, yayin da kowa yake jiran abin da zai biyo baya.
Amma a tsakiyar wannan hayaniyar, Maryam Zahrah tana tsaye tana kallon Rayyan Al-Hakim.
A karo na farko, ta ga wani yanayi a fuskarsa wanda ba ta saba gani ba.
Ba tsoro ba ne.
Ba fushi ba ne.
Sai dai wani nauyi na mutum wanda ya san cewa dole ne ya kare abin da ya fi komai daraja a gare shi.
Sai tsohon Ubaidullah Al-Habib, babban mai kula da sirrin masarauta, ya matso kusa da su.
Fuskarsa cike take da hikima, idanuwansa kuma suna ɗauke da sirrin shekaru masu yawa.
"Ya Rayyan," in ji shi cikin sanyin murya, "lokaci ya yi da za a daina ɓoye gaskiya."
Kowa ya yi shiru.
"Al-NURAYN tana cikin babban haɗari. Shingen da ya kare wannan masarauta shekaru aru-aru ya fara karyewa... kuma sandin hasken ta yana cikin hatsari."
Maryam ta kalli tsohon cikin mamaki.
"Sandin haske?"
Ubaidullah ya kalli abin wuyan da ke rataye a wuyanta.
"Wannan ba ado ba ne, Maryam Zahrah. Wannan alama ce ta gadon da aka bari tun zamanin tsoffin sarakunan Nurayn."
Maryam ta taɓa abin wuyan cikin mamaki.
"Amma... ni ban san komai game da wannan ba."
Sheikh Harith Al-Mustafa ya yi magana cikin nutsuwa:
"Saboda an zaɓi lokacin da za ki sani. Ba kowane sirri ne ake bayyana wa mutum kafin zuciyarsa ta shirya ba."
Ya kalle ta da zurfi.
"Ke ce mai ɗauke da gadon tsoffin sarakunan Nurayn. Amma abin da ya fi wannan girma shi ne... zuciyarki ce ta sa wannan masarauta ta sake samun haske."
Maryam ta girgiza kai.
"Ni? Amma ni yarinya ce kawai daga wani ƙaramin gari."
Rayyan ya matso kusa da ita.
"Kar ki taɓa rage darajar kanki, Maryam."
Muryarsa ta kasance mai laushi kamar yadda ba kasafai ake ji daga gare shi ba.
"Wasu taurari suna ɓoye ne kafin lokacin haskensu ya zo."
Sai ya furta a hankali:
"أنتِ نورٌ لا يُطفأ."
(Ke haske ce da ba ya mutuwa.)
Maryam ta ji kunya. Ta juya gefe tana ƙoƙarin ɓoye murmushin da ya kusa bayyana.
"Ka daina faɗin irin waɗannan kalaman... suna sa mutum ya rasa abin da zai ce."
Rayyan ya yi murmushi kaɗan.
Wannan murmushin kaɗai ya sa wasu daga cikin masu gadin fada suka kalli juna cikin mamaki.
Domin Rayyan Al-Hakim ba mutum ne mai fara'a ba.
A rayuwarsa, takobinsa ya fi harshensa magana.
Mutum ne da aka san shi da tsauri, natsuwa, da rashin yawan nuna motsin rai.
Amma a gaban Maryam...
komai ya fara sauyawa.
"To me ya kamata in faɗa?" ya tambaya.
Maryam ta amsa:
"Ka faɗi gaskiya kawai."
Rayyan ya kalle ta na ɗan lokaci.
Sai ya ce:
"Gaskiyata ita ce... tun ranar da na gan ki, akwai wani abu a cikina da ya ce dole ne in kare ki."
Ya sauke idanunsa.
"Ban san dalilin ba. Ban san me ya sa zuciyata ta zaɓe ki ba... amma ta riga ta yanke hukunci kafin hankalina ya fahimta."
Maryam ta yi shiru.
A cikin zuciyarta wani sabon yanayi ya fara bayyana.
Wani abu da ba ta taɓa ji ba.
Amma kafin ta samu damar amsawa...
BUUUUUUUM!
Ƙarar ƙaho mai ƙarfi ta sake tashi.
Fuskar Rayyan ta canza nan take.
Duk wani murmushi ya ɓace.
"Me ya faru?" Maryam ta tambaya.
Rayyan ya kalli ƙofar babbar fada.
Masu gadi suka yi sauri suka shiga matsayi.
Masu kula da fada suka fara raɗa-raɗi.
Domin dawowar Sultan Zayyan ba ta zo da zaman lafiya ba.
Rayyan ya juya ya kalli Maryam.
"Ki kasance kusa da ni."
Ya ɗan tsaya sannan ya ƙara:
"Duk abin da zai faru... zan kare ki da yardar Allah.
Ya sunkuyar da kai cikin girmamawa.
Maryam ta ji zuciyarta tana bugawa da sauri.
Amma kafin ta iya cewa komai...
ƙofar babbar fada ta buɗe da ƙarfi.
Wani iska mai sanyi ta shigo zauren.
Daga cikin duhun hanyar fada, wani mutum ya bayyana.
Sanye da baƙaƙen kaya na sarauta.
Idanunsa cike da iko.
Murmushinsa kuma ba ya ɗauke da alamar tausayi.
Masu gadi suka sunkuyar da kai.
"Maraba da dawowarka, ya Sultan Zayyan..."
Maryam ta kalli Rayyan.
Rayyan ya riƙe hannunsa kan takobinsa.
Domin ya san abu ɗaya:
Wannan ba dawowar bako ba ce...
Wannan dawowar babban makiyi ce da zata sauya makomar Al-NURAYN har abada.
Kuma ba ta san cewa tsakanin ƙauna da yaƙin sarauta akwai sirri mafi girma da zai gwada zuciyarsu ba.
— ƘARSHEN CHAPTER 6—