CHAPTER 14
🧚THE ENCHANTED KINGDOM🧚
Story and writing by Queen Mahirah
CREATIVE MUSE
MARUBUCIYAR...
THE TWO LIGHT (RIKICIN GIDAN SARAUTA
KITABUL HUB
DR NEELAH
PAID BOOK
FREE CHAPTER
Karku manta wannan littafi na kuɗi ne...
Sai de akwai bononza ga wanda yayi FOLLOWING CHANNEL DINA da GROUP...
Kana da damar samun complete kafin watan June ya kare...
Amma in baka shiga ba har ya kare to be honest asusun ka zai yi kara..ƙiriiiin!!😁
Cos zaka biya 500₦ kafin ka mallaki complete inshallah 🥰
Contact : *** for more information
CHAPTER 15
'' Sirrin Rayyan da Hawaye na Ƙarshe''
Daren bayan yaƙin ya kasance mai shiru fiye da kowane dare da aka taɓa yi a Masarautar Nurayn.
An yi nasarar dakile harin Khalid Al-Mazhar, amma babu wanda ya ji kamar an yi nasara gaba ɗaya. Domin kafin Khalid ya ɓace, ya bar kalamai da suka shiga zukatan mutane kamar ƙaya.
Musamman kalma ɗaya:
"Ku ci gaba da kare juna... domin nan ba da jimawa ba za ku gano cewa soyayya ma tana da gwajin da ba kowa yake iya wucewa ba."
Maryam ta zauna a ɗakinta tana kallon wutar fitilar dake gabanta. Tana tunanin abin da Khalid ya faɗa.
Ba don ta yarda da shi ba.
Amma saboda ta san cewa duk lokacin da wani ya yi magana da irin wannan tabbaci, akwai wani sirri a bayan maganarsa.
A hankali ta ji an buga ƙofar.
"Shigo."
Rayyan ya shigo.
A fuskar sa akwai gajiya, amma idanunsa har yanzu suna ɗauke da kulawa.
"Yaya ciwonki?"
Maryam ta yi murmushi kaɗan.
"Ba ni ne na ji rauni ba."
Rayyan ya kalli hannunta.
"Amma kin kusan jefa kanki cikin haɗari."
Ta sauke idanunta.
"Saboda ba zan iya tsayawa ina kallon mutane suna yaƙi saboda ni ba."
Rayyan ya zauna kusa da ita.
"Maryam..."
Ta kalle shi.
"Na'am?"
"Shi ya sa nake tsoronki."
Ta yi mamaki.
"Tsoron ni?"
Ya yi murmushi mai raɗaɗi.
"Eh. Ba saboda kina da rauni ba. Sai saboda kina da zuciya mai son ceton kowa."
Ya ɗan tsaya.
"Kuma wani lokaci mutanen da suke son ceton kowa suna mantawa cewa su ma suna bukatar a kare su."
Maryam ta yi shiru.
Sai ta ce:
"Kuma wa zai kare ni?"
Rayyan ya kalle ta.
Amsar ta fito ba tare da ya yi tunani ba.
"Ni."
Shiru ya cika ɗakin.
---
A hankali, Maryam ta ce:
"Rayyan..."
"Na'am?"
"Shin akwai wani abu da har yanzu ba ka gaya mini ba?"
Tambayar ta sa fuskarsa ta canza.
Maryam ta lura.
"Na sani."
"Me kika sani?"
"Idan tambaya ta ta sa ka yi shiru haka, akwai wani abu."
Rayyan ya juya gefe.
A karo na farko, Maryam ta ga tsoro a idanunsa.
Ba tsoron yaƙi ba.
Tsoron rasa wani abu.
"Rayyan."
Ya rufe idanunsa.
"Na yi alkawari zan faɗa miki gaskiya."
Ta jira.
Ya fara magana a hankali:
"Kafin ki zo Nurayn... kafin ma in san ke ce wadda aka jira..."
Ya ɗan tsaya.
"An bani wani umarni."
"Umarni daga wa?"
"Majalisar tsoffin masu hikima."
Maryam ta ƙara sauraro.
"Me suka ce?"
Rayyan ya ɗaga idanunsa zuwa nata.
"Sun ce idan na gano inda magajiyar take..."
Ya kasa ci gaba.
Maryam ta ji zuciyarta ta fara nauyi.
"Ci gaba."
Rayyan ya ce a hankali:
"Sun ce in kai ta Nurayn."
Maryam ta yi shiru.
"To me ya sa wannan yake kama da sirri?"
Rayyan ya amsa:
"Saboda akwai wani ɓangare da ban taɓa gaya miki ba."
---
Ya ɗaga kansa.
"Na farko da na kusanci ƙofar sirri..."
Maryam ta saurara.
"...ba don ina neman ki ba ne kawai."
Ta ji wani sanyi ya ratsa jikinta.
"To saboda me?"
Rayyan ya ce:
"Saboda an yi amfani da ni wajen gano inda Qalbun Nur yake."
Maryam ta daina magana.
Kalmar ta yi mata nauyi.
"Don haka..."
Ta girgiza kai.
"Don haka zuwana Nurayn... tun farko yana da alaƙa da abin wuyan nan?"
Rayyan ya yi saurin girgiza kai.
"A'a!"
Muryarsa ta cika da ciwo.
"A'a, Maryam. Da farko haka ne... amma ba haka yake a yanzu ba."
Hawaye suka fara taruwa a idanunsa.
"Ban san yaushe abin ya canza ba."
Ya kalli hannunsa.
"Ban san yaushe na daina ganin ki a matsayin amana da zan kare..."
Ya kalli fuskarta.
"...na fara ganin ki a matsayin mutumin da zuciyata ba za ta iya rasa shi ba."
Maryam ta ji hawayen nata suna sauka.
"Rayyan..."
Ya ce:
"Idan kika ga cewa wannan ya sa ba za ki iya yarda da ni ba, zan fahimta."
Ta kalle shi cikin ciwo.
"Ka san abin da ya fi min zafi?"
Ya yi shiru.
"Ba umarnin da aka baka ba."
Ta shafa hawayenta.
"Abin da ya fi min zafi shi ne ka ɗauki wannan nauyin kai kaɗai."
Rayyan ya kalle ta cikin mamaki.
"Maryam..."
Ta yi murmushi cikin hawaye.
"Da ace ka gaya min tun farko, da na yi fushi..."
Ta ɗan dakata.
"Amma da ban ji kamar zan sake rasa ka ba."
A wannan lokacin, ƙofar ɗakin ta buɗe da ƙarfi.
Sheikh Harith ya shigo cikin gaggawa.
"Rayyan!"
Dukansu suka juya.
"An samu wani sabon bayani game da Khalid."
Rayyan ya miƙe.
"Me ya faru?"
Dattijon ya kalli Maryam.
"An gano dalilin da yasa yake son Qalbun Nur."
"Me yake so?"
Sheikh Harith ya sauke murya.
"Yana son ya dawo da wani mutum da aka ce ya mutu shekaru da yawa da suka wuce."
Maryam ta ji zuciyarta ta tsaya.
"Wa?"
Dattijon ya ce:
"Mahaifinki."
---
Komai ya yi shiru.
Maryam ta kasa magana.
Rayyan ya kalle ta.
Domin ya san wannan labarin ba zai canza makomar Nurayn kawai ba...
Zai canza zuciyar Maryam har abada.
Amma abin da babu wanda ya sani shi ne...
A cikin duhun wani wuri, Khalid yana murmushi.
Domin ya san idan Maryam ta gano gaskiyar mahaifinta...
za ta fara tambayar komai.
Har ma da wanda take ƙauna.
— ƘARSHEN CHAPTER 15—