CHAPTER 17

Story and writing by Queen Mahirah

Marubuciyar...

THE TWO LIGHTS (RIKICIN GIDAN SARAUTA)

KITABUL HUB

LABARIN DR NEELAH

LABARIN BINT ABDULAZIZ

PAID BOOK

FREE CHAPTER

Karku manta wannan littafi na kuɗi ne...

Sai de akwai bononza ga wanda yayi FOLLOWING CHANNEL da GROUP...

Kana da damar samun complete kafin watan June ya kare...

Amma in baka shiga ba har ya kare to be honest asusun ka zai kara..ƙiriiiin!!😁

Cos zaka biya 500 Naira kafin ka mallaki complete inshallah 🥰

contact:*** for more information 

THE ENCHANTED KINGDOM

Chapter 17

''Mutumin Da Ya Dawowa Daga Inuwar Mutuwa''

----

Iskar da ke cikin tsohon gidan ta yi nauyi bayan kalaman Khalid.

"Yana nan kusa."

Waɗannan kalmomi sun ci gaba da maimaituwa a cikin zuciyar Maryam.

Mahaifinta...

Mutumin da ta yi shekaru tana tunanin ta rasa shi har abada.

Mutumin da take son ta san fuskarsa, muryarsa, da dalilin da ya sa aka bar ta cikin duhun tambayoyi.

Ta kalli Khalid da idanu masu cike da hawaye.

"Ina yake?"

Khalid ya yi shiru.

Wannan shirun ya fara fusata ta.

"Na tambaye ka, ina mahaifina yake?"

Rayyan ya kalli Khalid da tsauri.

"Idan kana da amsar, ka faɗa mata. Kada ka ƙara wasa da ciwonta."

Khalid ya yi murmushi mai raɗaɗi.

"Har yanzu kana kare ta."

Rayyan ya amsa:

"Zan kare ta daga duk wanda yake son amfani da raunin zuciyarta."

Khalid ya kalle shi.

"Kuma idan gaskiyar ita ce kai ne dalilin da yasa ta taɓa rasa abubuwa da yawa?"

Maganar ta sa Maryam ta kalli Rayyan.

"Me yake nufi?"

Rayyan ya yi shiru.

Khalid ya ci gaba:

"Tambaye shi."

Maryam ta kalli Rayyan.

"Rayyan..."

Muryarta ta yi sanyi.

"Me yake nufi?"

Rayyan ya rufe idanunsa na ɗan lokaci.

Sai ya ce:

"Akwai wani abu da ban gaya miki ba."

Zuciyar Maryam ta fara nauyi.

"Kuma me ya rage?"

Rayyan ya matso.

"Ba saboda ina son ɓoye miki ba..."

"Amma saboda na yi tsoron ki daina kallona kamar yadda kike kallona yanzu."

---

Khalid ya yi shiru yana kallonsu.

Maryam ta ce:

"Faɗa min."

Rayyan ya sauke numfashi.

"Shekaru da suka wuce, kafin a ɓoye ki... akwai wani hari da aka kai kan gidan sarautar Nurayn."

Ta saurara.

"A lokacin, mahaifinki ya nemi taimakon mutane uku domin kare ku."

"Su waye?"

"Babana..."

Ya ɗan tsaya.

"...da mahaifin Zayyan."

Maryam ta yi mamaki.

"Kuma na uku?"

Rayyan ya kalli Khalid.

"Khalid."

Maryam ta kalli Khalid.

"Kai?"

Khalid ya sunkuyar da kai.

"Eh."

Rayyan ya ci gaba:

"Amma a daren nan, wani abu ya faru. An yi tunanin mahaifinki ya mutu. Amma gaskiyar ita ce..."

Ya yi shiru.

Maryam ta kusance shi.

"Ci gaba."

"...an kama shi."

---

Maryam ta rufe bakinta.

"An kama shi?"

"Eh."

"Waye ya kama shi?"

Rayyan ya kalli Khalid.

Amma Khalid ya amsa kafin shi.

"Mutanen da suka ji tsoron dawowar magajiya."

Maryam ta ji hawaye suna zuba.

"Don haka mahaifina ya yi shekaru yana wahala saboda ni?"

Khalid ya ce a hankali:

"Saboda ya zaɓi kare ki."

---

Bayan ɗan lokaci, Khalid ya jagorance su zuwa wani wuri a cikin tsaunuka.

Wani tsohon gini ne da aka ɓoye tsakanin duwatsu.

Maryam tana tafiya da sauri.

Kowane mataki yana ƙara mata tsoro da farin ciki a lokaci guda.

Idanunta suna cike da tunanin tambayoyin da take son yi.

Shin zai gane ni?

Shin zai yi farin ciki ganina?

Shin zai ce yana kewata?

Lokacin da ƙofar ta buɗe...

Wani mutum ya zauna a ciki.

Gashin ya fara yin fari.

Fuskarsa tana ɗauke da alamun wahala.

Amma idanunsa...

Idanunsa sun kasance kamar nata.

Maryam ta tsaya.

Mutumin ya ɗaga kansa.

Ya kalle ta.

Kamar zuciyarsa ta gane kafin idanunsa.

"Maryam..."

Muryarsa ta karye.

Wannan sunan ne da ya yi shekaru yana furtawa a cikin addu'a.

Maryam ba ta iya motsawa ba.

"Mahaifi?"

Kalmar ta fita daga bakinta cikin kuka.

Mutumin ya miƙe da wahala.

"Ɗiyata..."

Sai suka rungume juna.

Babu wani abu da aka faɗa.

Saboda wasu lokuta shekaru na rashin juna suna buƙatar hawaye ne kawai.

Maryam ta yi kuka a kirjinsa.

"Na yi tunanin ba za ka dawo ba."

Ya rufe idanunsa.

"Na yi tunanin ba zan sake ganin ki ba."

--

A bayan su, Rayyan yana kallon wannan haɗuwar.

Yana murmushi, amma akwai wani ciwo a idanunsa.

Saboda ya san yanzu Maryam ta sami wani ɓangare na zuciyarta da ta daɗe tana nema.

Kuma yana tambayar kansa...

Shin har yanzu tana buƙatar ni?

A lokacin, mahaifin Maryam ya kalli Rayyan.

"Kai ne?"

Rayyan ya sunkuyar da kai.

"Na'am."

Mutumin ya kalle shi na ɗan lokaci.

Sannan ya ce:

"Na gode."

Rayyan ya ɗaga kai cikin mamaki.

"Saboda me?"

"Saboda ka kiyaye alkawarin da mutane da yawa suka kasa cikawa."

Maryam ta kalli Rayyan.

Kuma a wannan lokacin ta ga wani abu.

Rayyan bai tsaya kusa da ita saboda sarauta ba.

Ya tsaya saboda alkawari.

---

Amma farin cikin haɗuwarsu bai daɗe ba.

Domin a wajen kogon...

Wani mutum yana sauraron komai.

Sultan Zayyan.

Amma a fuskarsa babu fushi.

Akwai mamaki.

Domin ya ji wani sirri da zai iya canza duk abin da suka sani.

Ya ce a hankali:

" mahaifinta yana raye..."

Ya kalli sama.

"Amma har yanzu ba su san babban sirrin ba."

Sai ya riƙe tsohon zoben sarauta.

"Ba su san wanda ainihin ya cancanci gadon Nurayn ba."

---

A daren nan, Maryam ta sake samun mahaifinta.

Amma ba ta san cewa dawowar wannan mutum zai buɗe sabon rikici ba.

Domin yanzu akwai tambaya mafi girma:

Idan mahaifinta ya dawo... wa zai zaɓa ya ba wa gadon Nurayn?

Kuma idan zaɓin nasa ya saɓa da abin da zuciyar Maryam take so...

Shin Rayyan da Maryam za su iya tsira?

— ƘARSHEN CHAPTER 17—