95
🐾 BARRISTER SUHAIL 🐾
Mallakar
KHADIJA WRITES
YOUNG TALENTED WRITERS ASSOCIATION (YOTA)
⸻
💖 Dedicated To My Mom 💖
⸻
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
🅿️—95
Shiru ya mamaye falon
Kowa ya mayar da hankalinsa kan Suhail
Idanunsa suka cika da hawaye
A hankali
Ya dubi Malam, sannan ya dubi Abba
Daga ƙarshe idanunsa suka tsaya kan Iman
Muryarsa na rawa ya ce
“Abba ina santa"
“Ba zan sake Iman ba"
Ya haɗiye wani irin ƙwallo da ya tsaya masa a maƙoshi
“Allah kaɗai Ya san irin wahalar da na sha tun ranar da ta bar gidana"
“Na rasa kwanciyar hankali"
“Na rasa farin cikina"
“Na rasa komai"
Ya share hawayen da suka gangaro masa
“Da ace na san kalmar da zan furta za ta raba ni da ita"
“Wallahi da ban taɓa buɗe bakina ba"
Ya juya ya kalli Malam
“Malam"
“Na yi kuskure"
“Na zalunce ta"
“Na kasa kare amanar da kuka ba ni"
“Amma wallahi har yau"
“Ba wata mace da take cikin zuciyata sai Iman"
ya durƙusa a gaban Malam.
“Don Allah"
“Ka taimaka mini"
“Kada ka raba ni da ita"
Hawaye suka cika idanun Malam
Abba ma ya juya gefe yana goge nasa hawayen
kowa ya tausaya masa banda Ammi
Malam ya dubi Iman
“Khadija"
“Kin ji abin da Suhail ya faɗa"
“Amma ba maganarsa kaɗai za mu saurara ba har da taki"
“Ke ce kika sha wahala"
“Yanzu ina so ki gaya mana"
“Shin kina son ku rabu?”
Falon ya sake yin tsit
Numfashin kowa ya tsaya
Iman ta ɗaga kanta a hankali
Ta fara kallon Malam
Sai ta kalli Abba
Idanunta suka sauka kan Ammi
Ta ga yadda fuskar Ammi ta cika da takaici da rashin jin daɗi
Daga ƙarshe
Idanunta suka haɗu da na Suhail
Ta ga yadda yake kallonta cikin tsoro
Kamar wanda ake shirin karɓe masa rayuwa
Sai ta sauke numfashi
A hankali ta girgiza kai
“A’a…”
Muryarta ta fito a raunane
“Ba na son mu rabu"
Nan take Suhail ya lumshe idanunsa
Hawaye suka gangaro masa
“Alhamdulillah…”
Shi kaɗai ya iya furtawa
Abba ya ɗaga hannayensa sama
“Alhamdulillahi Rabbil Aalameen.”
Sai dai…
Ammi
Takaici ya cika zuciyarta
Ta miƙe tsaye ba tare da ta ce komai ba
Ta kalli Iman
Ta girgiza kai cikin rashin jin daɗi
“Da alama duk abin da aka yi miki bai ishe ki darasi ba"
Ta juya cikin fushi
Ta fice daga falon
Kowa ya bita da kallo
Babu wanda ya dakatar da ita
Malam ya sauke ajiyar zuciya
Ya ce cikin natsuwa
“Maryama tana cikin fushi ne"
“In Sha Allah idan hankalinta ya kwanta, za ta fahimci cewa aure ba a gina shi da fushi ba"
Sai ya dubi Suhail da Iman.
“Amma kafin nan"
“Dukanku kuna buƙatar sake gina amana"
“Saboda amana idan ta karye… ba kalma ɗaya take gyaruwa ba.”
Suhail ya jinjina kai
“Na yarda Malam kuma nayi maka alkawari abun makamancin haka bazai sake faruwa ba"
Iman ba ta amsa ba
Sai dai ta share hawayenta
A karo na farko cikin watanni
Ta yi masa ɗan ƙaramin murmushi
Murmushin da Iman ta yi bai wuce na wasu daƙiƙu ba.
Sai ta sake sunkuyar da kanta.
Hawaye suka ci gaba da zuba daga idanunta
Malam ya kalli Suhail.'
Ya ce
“Suhail"
“Allah Ya sake ba ka wata dama"
“Ba kowa ne yake samun wannan damar ba"
“Ka sani… amana idan ta karye tana da wahalar gyaruwa"
“Saboda haka, daga yau ina son ka tabbatar mini cewa ba za ka sake bari wani ya shiga tsakaninka da matarka ba"
Suhail ya share hawayensa
Ya jinjina kai
“Na yi alkawari Malam"
“Wallahi ba zan sake maimaita kuskuren da na yi ba"
“Ko da mahaifiyata ce"
“Ko da kowa ne"
“Ba zan sake yanke hukunci ba tare da na ji ta bakin Iman ba"
Ya juya ya kalli Iman
Cikin rawar murya ya ce
“Ki yafe mini"
“Na san kalmar ‘haƙuri’ ba za ta goge duk abin da kika sha ba"
“Amma ina roƙonki"
“Ki ba ni damar gyara abin da na lalata"
Iman ta lumshe idanunta
Kalaman Suhail suna shiga zuciyarta ɗaya bayan ɗaya
Ta tuna ranar da ya kore ta
Ta tuna yadda ta fita daga gidansa da cikin Khairiya da ita kanta batasan tana dashi ba
Ta tuna yadda ta yi watanni tana kuka cikin dare
Sai kuma ta tuna
Yadda kullum yake zuwa gidan Malam duk da taso ace ko sau Daya ya nemi ganin ta
Yadda bai taɓa daina tambayar lafiyarta ba
Yadda ya kusa rasa ransa saboda damuwar rasata
Ta sauke numfashi
A hankali ta ce
“Na yafe maka yaya Suhail"
“Amma"
Ta ɗan dakata
“Zuciyata tana buƙatar lokaci kafin komawa gidan ka"
Suhail ya jinjina kai da sauri
“Ko shekara za ta ɗauka"
“Zan jira"
“Matuƙar kina tare da ni"
Abba ya yi murmushi
Sai dai…
Har yanzu Ammi ba ta dawo falon ba
Khairiya ta fara kuka
Suhail ya karɓe ta ta karɓe ta daga hannun iman
Ya karɓi Khairiya karo na farko a rayuwarsa
Da ya kalli ƙaramar fuskarta
Hawayensa suka zubo ba tare da ya iya tsayar da su ba.'
Ya sumbaci goshinta.l
Cikin sanyin murya ya ce
"ummulkhairi"
ita kuwa
Kamar ta san muryarsa
Sai ta buɗe idanunta kaɗan
Ta kalle shi
Sannan
Ta yi wani murmushi
Duk waɗanda suke falon suka yi shiru
suna kallon ikon Allah
Bayan Malam ya ba Suhail da Iman damar yin magana su kaɗai…
A hankali kowa ya miƙe
Abba ya tafi ba tare daya jira Suhail ba dan dama a mota daban daban suka je
Hafsat ta shigo ta ɗauki Khairiya ta fita tana murmushi
Malam ma ya nufi ɗakin Ammi.
A cikin falon
Suhail da Iman kawai suka rage
Shiru ya mamaye wajen
Shirun da ya fi kowace magana nauyi
Na wasu daƙiƙu
Babu wanda ya iya buɗe baki
Suhail ne ya fara karya shirun
A hankali ya matsa kusa da ita
Bai zauna kusa sosai ba
Ya bar tazarar da ta dace tsakaninsu
Cikin sanyin murya ya ce
“Iman…”
Ta ɗago idanunta a hankali
Ya yi murmushi mai rauni
“Na daɗe ina jiran ranar nan"
“Ban taɓa tunanin zan sake samun damar zama kusa da ke haka ba"
Iman ta sauke idanunta
Suhail ya ci gaba
“Kin san abin da na fi tsoro?”
Ta girgiza kai
“Ranar da na shiga ɗakinmu…”
“Na tarar babu ke"
Ya yi murmushin takaici.
“Komai yana nan.”
"hatta wayar dana siya maki kin barmin"
“Amma ke…”
“Ba ki nan"
Ya runtse idanunsa
“Wallahi Iman"
“A ranar na gane darajarki"
“Na gane cewa gida ba gini ba ne"
“Ke ce gidana"
Muryarsa ta soma rawa
“Na yi rayuwa…”
“Amma ban sake rayuwa ba bayan tafiyarki"
“Ko abinci bana jin daɗinsa"
“Ko barci bana samun sa"
“Kullum idan dare ya yi…”
“Sai na tuna ranar da kika fita daga gidana"
Hawayensa suka zubo
“Wallahi…”
“Da ace zan iya mayar da lokaci baya"
“Da ban bari komai ya faru ba"
Ya ɗaga kai ya kalleta
“Kin san me ya fi kashe ni?
Iman ta girgiza kai
“Tun da kika tafi…”
“Ba wanda ya sake kirana"
‘My Counsel"
Da jin kalmar…
Iman ta fashe da kuka
Sai ta rufe fuskarta.
“Don Allah"
“Kada ka tuna min da waɗannan abubuwan"
Suhail ya matsa kaɗan
“Ki yi haƙuri"
“Na rantse da Allah…”
“Ba zan sake bari wani ya shiga tsakanina da ke ba"
“Ko da duniya baki ɗaya za ta haɗa kai"
“Zan tsaya a gefenki"
Iman ta share hawayenta
Ta ce cikin rawar murya
“Ka san me ya fi bani ciwo bayan rabuwar mu"
Suhail ya ce,"
“Menene?”
Ta ce
“Ba ranar da ka kore ni ba"
“Ba ranar da na bar gidanka ba.”
“Abin da ya fi bani ciwo"
“Shi ne…”
“Na yi ta jira"
“Na yi ta jiran ka zo ka ce min in yi hakurii ina dawo gidan ka"
“Amma ba ka zo ba"
Suhail ya dafe kansa.
“ko da nazo na kan rasa kalmomin da zan fadawa malan"
“Kusan kowane kwana uku ko huɗu ina zuwa"
“Amma ban taɓa samun damar ganinki ba"
“Na yi ta dawowa da zuciya a karye"
“Na kan daɗe zaune a cikin mota"
“Ina kallon ƙofar gidan ku"
“Ina fata ko zan hango ki"
“Amma ban taɓa ganinki ba"
Iman ta ɗago da sauri
Iman ta yi shiru
Ta yi murmushi cikin hawaye
Ta ce
“Ni ma…”
“Kullum"
“Babu ranar da sunanka bai dawo sabo a raina ba"
“Duk lokacin da na yi sallah…”
"Ina yi maka addu’a"
“Duk lokacin da na kalli Khairiya…”
“Sai na ga kamarka"
“Na yi ta ƙoƙarin tsanarka"
“Amma zuciyata ta ƙi"
Suhail ya lumshe idanunsa
“Alhamdulillah…”
Shi kaɗai ya iya furtawa
⸻
A ɗakin Ammi kuwa
Malam ya shiga a hankali
Ya same ta zaune kan gado
Idanunta har yanzu sun kumbura saboda kuka
Ya zauna kusa da ita
“Maryama"
Ba ta amsa ba
Sai ya kama hannunta
“Na san dalilin da ya sa kike tsoron komawar Iman"
A hankali ta ɗago kai
“Wallahi Malam…”
“Ba na ƙin Suhail"
“Yaro ne mai kirki"
“Amma…”
Muryarta ta karye
“Na ga abin da ’yata ta sha"
“Na ga yadda ta dawo gida"
“Na ga yadda take kuka cikin dare"
“Na ga yadda take riƙe cikinta tana cewa"
‘Ammi, zuciyata na ciwo"
Hawayenta suka sake zuba
“Yau idan na sake mayar da ita…”
“Na sake ganin an dawo mini da ita haka…”
“Wallahi ba zan iya jurewa ba."
Malam ya shafa bayanta
“Maryama…”
“Ke uwa ce"
“Tsoranki na uwa ne"
“Amma kin lura da wani abu?”
Ta girgiza kai
“Tun da Suhail ya shigo…”
“Kin ga yadda Iman take kallonsa?”
Ammi ta yi shiru
“Kin ga yadda ta kasa ɓoye hawayenta?”
“Kin ga yadda muryarta ta canza idan yana magana?”
“Wallahi…”
“Yarinyar nan har yau tana son mijinta.”
“Idan muka hana ta komawa saboda tsoronmu…”
“Wataƙila mu ne za mu hana ta farin cikinta.”
Ammi ta rufe idanunta
Ta sauke wani dogon numfashi
“Allah ya basu zaman lafiya"
Malam ya ce cikin natsuwa,
“Amin.”
“Mu bar hukuncin a hannunta"
“Domin wannan karon"
“Ba mu ne za mu zaɓa mata rayuwa ba ita zata zaba wa kan ta "
Har dare Suhail bai tashi daga gidan Malam ba
Shi da Iman suna zaune a falon cikin nutsuwa
Sau da yawa sukan yi shiru suna kallon junansu
Kowanne yana jin kamar shekarun da suka yi ba tare da juna ba suna dawowa a wannan dare.
Har aka kira sallar Magariba
Suhail bai tashi ba iman ta kawo masa ruwa yayi alwala yayi sallar sa a ɗaki
Malam ya lura
Ya yi murmushi kawai
Har aka yi Isha’i
Sai Malam ya ce da Iman
“ya kamata Ki raka mijinki ya tafi"
Iman ta ɗauko mayafinta
Ta bi bayansa har ƙofar gida
Da suka tsaya kusa da motarsa
Na wasu mintoci babu wanda ya yi magana
Suhail ya kamo hannunta a hankali
“Kina sane"
“Kwana bakwai da suka gabata sun fi kowanne tsayi a rayuwata.”
Iman ta sauke idanunta
Ya ɗan yi murmushi
“zan dawowa nan ba da jimawa ba"
Ta jinjina kai
“Ina jira"
Ya sake kallonta
“Ki kula da kanki"
“Da ummulkhairi.”
Kai ta jinjina masa
Sannan ya shiga mota
Har ya kunna motar
Sai ya sake sauke gilashi
“Iman…”
Ta ɗago
“I love you"
Kunya ta sa ta kasa magana
Sai murmushi kawai ta yi.'
Wannan murmushin kaɗai ya wadatar masa
Ya ja motarsa ya kama hanyar Abuja
Cikin dare ya isa gidansa.'
Sai da ya faka motar
Ya sauke numfashi
Kimanin sati guda kenan bai dawo gidan ba
Yana shiga harabar gidan
Sai ya ji gidan kamar ba gidansa ba
Shiru
Babu walwala
Da ya shiga falon
Khalil ne ya fara ganinsa
“Abba!”
Yaron ya yi gudu ya rungume shi da ƙarfi
Suhail ya ɗauke shi
Ya manna shi a ƙirjinsa
A lokacin ne zuciyarsa ta soki wani abu
“Me na yi wa wannan yaro haka"
“Har kwana bakwai ban kira ba…”
“Ban tambayi lafiyarsa ba…”
Ya sumbaci goshinsa
“I’m sorry, son for not see me"
Jennifer ta fito daga kitchen
“Sannu da zuwa Sir"
“yww Jennifer"
Ya kalli falon
“Ina Zeenah?”
Jennifer ta yi shiru
Ta kalli agogon bango
Karfe goma na dare
Suhail ya haɗe gira
“Har yanzu ba ta dawo ba?”
Jennifer ta sunkuyar da kai
“Sir…”
“Tun bayan tafiyarka"
“Hajiya tana yawan fita"
“Wani lokacin ma har kwana take a waje"
“Idan za ta dawo"
“Sai cikin dare"
Suhail ya yi shiru
Wani irin tunani ya fara yawo a ransa
Bai sake tambaya ba
Ya ɗauki Khalil
Suka nufi ɗakinsa
Ya yi masa wanka
Ya canja masa kaya
Ya kwantar da shi
Sai da Khalil ya yi barci
Amma shi
Barci ya ƙi zuwan masa
Tunani kawai yake
“Ina Zeenah take zuwa?”
“Me take yi?”
“Me yasa babu wanda ya taɓa sanar da ni?”
Ya dafe kansa
“Komai ma mene ne"
"Sai na gano.”
Karfe sha biyu na dare.
Sai ya ji ƙarar motar ta ta tsaya a harabar gidan."
Ya kashe fitilar ɗakinsa
Ya tsaya bakin labule
Ya hango Zeenah tana fitowa daga mota
Sanye take da wata doguwar riga mai tsada
Ta yi kwalliya sosai
Ta shiga cikin gidan kamar ba abin da ya faru
Jennifer na zaune a falo
Da ta ga Khalil bai nan
Sai ta tambaya
“Jennifer…”
“Ina Khalil?”
Jennifer ta amsa
“Yana ɗakin Yallabai.”
Gaban Zeenah ya faɗi.'
Amma ta danne komai
Ta gyara mayafinta.
Ta nufi ɗakin Suhail
Ta turo ƙofar
Sai ta same shi zaune bakin gado.
Idanunsa na kanta
Shiru ya mamaye ɗakin
Daga ƙarshe Suhail ya ce
“Ina kika je?”
Ta ɗaga gira
“Wannan tambayar kai ya kamata ayi wa tun kwanaki bakwai da suka wuce"
Suhail ya ce cikin nutsuwa
“Ina tambayarki yanzu"
Ta yi murmushin takaici
“Inda nake samun farin ciki"
“Saboda kai ba ka ba ni sh"
Ya yi shiru
Ta ci gaba
“Yanzu ka tuna kana da mata?”
“Ko saboda kana wajen matar da saki ta shiga tsakaninka da ita ka "
“Da ’yarka da aka haifa maka?”
Suhail ya sauke numfashi.
“Zeenah…”
“Ki saurare ni"
Ta katse shi
“suhail Yanzu ka zo kana son in saurare ka?”
“Lokacin da kake can"
“Ni da Khalil muna nan muna jiran ka"
Suhail ya matso kusa da ita
“Ki yi haƙuri"
“Na yi kuskure"
Ta girgiza kai
“Haƙuri ba ya mayar da kwanakin da suka wuce"
Ta juya zata fita
Suhail ya kira sunanta
“Zeenah.”
Ko waiwayowa ba ta yi ba
Ta fita
Shi kuwa
Ya tsaya yana kallon ƙofar
Ya san akwai wata magana da ba a faɗa masa ba
Washegari da safe…
Tun ƙarfe takwas.'
Zeenah ta shirya cikin wata doguwar abaya
Ta ɗauki jakarta
Ta fita
Sai dai
Ba ta san cewa
Tun kafin ta fita daga gate
Suhail ya riga ya kunna motarsa ba tare data lura dashi ba
A hankali
Ya bi bayanta daga nesa
Yau
Sai ya gano inda take zuwa
Tun daga nesa
like share and comment