Soyayya bayan sirri

BABI NA BAKWAI

by @aishora

Babi na Bakwai — Saƙon da Ya Girgiza Zuciya

Amina ta kalli Fahad, tana jiran ya yi magana.

“Fahad, me ya sa ka yi shiru? Waye ya aiko maka da wannan saƙon?”

Fahad ya saka wayar aljihu.

“Ba komai ba ne.”

Amina ta girgiza kai.

“Ba komai? Na ga yadda fuskarka ta canza.”

Fahad ya yi shiru.

Ya san ba zai iya ci gaba da ɓoye komai ba, amma har yanzu yana tsoron abin da zai faru idan Amina ta san gaskiyar.

“Amina, ki yarda da ni. Zan gaya miki komai, amma ba yanzu ba.”

“Yaushe?”

“Nan ba da jimawa ba.”

Amina ta kalle shi cikin takaici.

“Na gaji da wannan. Kullum kana cewa akwai abin da za ka gaya min, amma ba ka taɓa gaya min ba.”

Ta juya zata tafi.

“Amina!”

Ta tsaya, amma ba ta juya ba.

Fahad ya ce a hankali, “Don Allah, ki ba ni lokaci.”

Amina ta share hawayen da suka fara taruwa a idanunta.

“Lokaci nawa kake buƙata, Fahad?”

Ba tare da jiran amsa ba, ta tafi.

Fahad ya tsaya yana kallonta har ta ɓace daga ganinsa.

A gefe guda kuwa, Maryam tana jiran Amina.

Da Amina ta zo, Maryam ta lura da yanayin fuskarta.

“Me ya faru?”

Amina ta zauna.

“Maryam, ina jin Fahad yana ɓoye min wani babban abu.”

Maryam ta yi shiru na ɗan lokaci.

“Kin tambaye shi?”

“Eh. Amma bai gaya min komai ba.”

“Ki yi haƙuri. Wataƙila yana da dalilin da ya sa yake ɓoye abin.”

Amina ta girgiza kai.

“Amma zuciyata tana gaya min cewa wannan sirrin ya shafe ni.”

A wannan lokacin, wayar Amina ta yi ƙara.

Ta duba.

Saƙo ne daga lambar da ba ta sani ba.

“Idan kina son sanin gaskiyar Fahad, ki zo wurin da kuka fara haɗuwa da shi da ƙarfe biyar.”

Amina ta kalli saƙon cikin mamaki.

Maryam ta tambaya, “Me aka ce?”

Amina ta miƙa mata wayar.

Dukansu suka kalli juna.

“Kar ki je ke kaɗai,” Maryam ta ce.

Amina ta yi shiru.

A zuciyarta, ta riga ta yanke shawara.

Za ta je.

Domin a ƙarshe, tana son sanin menene sirrin da Fahad yake ɓoyewa.