Free chapter · Read without an account

THE LAST SECRET

by Ummu Khulsum Abubakar · HIS UNWANTED WIFE

HIS UNWANTED WIFE 🥀

CHAPTER 35: THE LAST SECRET

ZAHRA’S POV

Na tsaya ina kallon Safiya.

“Umma, what else are you hiding from me?”

Hawaye suka cika idonta. Ta zauna a hankali, ta kalli ni da ’yan uwana.

“Na san kun sha wahala sosai saboda ni. Amma akwai gaskiyar da na yi shekaru ina tsoron faɗa.”

Na matsa kusa da ita.

“Please, Umma. I deserve to know.”

Ta gyada kai.

“Ranar da aka haife ku uku, mahaifinku ya gano cewa Bashir yana shirin kwace dukiyar da ya tanada muku. Ya roƙe ni in ba shi lokaci domin ya shirya yadda zai kare ku.”

Na kalli Aunty Lami.

“Amma me ya sa kika canza takardata?”

Safiya ta share hawayenta.

“Saboda Bashir ya gano inda kuke. Ya yi barazanar kashe ɗaya daga cikinku idan bai samu damar sarrafa gadon ba. Na roƙi Aunty Lami ta taimaka wajen ɓoye inda kike. Hajiya Rabi ta karɓe ki ta raina ki kamar ’yarta.”

Na ji hawaye suna zuba.

“Don haka Hajiya Rabi ta san cewa ba ita ta haife ni ba?”

Safiya ta gyada kai.

“Eh. Amma ta so ki da zuciyarta. Ta yi duk abin da uwa za ta yi domin ’yarta.”

Na rufe fuskata da hannuwa.

Duk rayuwata na yi tunanin na san komai game da iyalina, amma yanzu na fahimci cewa akwai wasu abubuwa da aka ɓoye mini saboda tsoro.


HAJIYA RABI’S POV

A lokacin ne ƙofar gidan ta buɗe.

Hajiya Rabi ce.

“Zahra!”

Na ɗago kai da sauri.

“Umma!”

Na ruga na rungume ta.

Ta shafa kaina tana kuka.

“Ki yi haƙuri, ’yata. Ban taɓa son ki ji cewa na yaudare ki ba.”

Na riƙe hannunta.

“Kin san komai tun farko?”

Ta gyada kai.

“Na san Safiya ce ta haife ki. Amma tun ranar da na karɓe ki, na ɗauke ki a matsayin ’yata. Ba ranar da aka haife ki kawai na zama uwarki ba. Kowace rana da na kula da ke, na zaɓe ki a matsayin ’yata.”

Na rungume ta sosai.

“Ke ce Ummata. Babu abin da zai canza hakan.”

Safiya ta matso kusa da mu.

“Na gode da kika kula da ’yata.”

Hajiya Rabi ta share hawayenta.

“Ba ki da abin gode mini. Ita ce ta zama farin cikina.”

Na rungume su duka.

A wannan lokacin na fahimci cewa uwa ba wai kawai wadda ta haifi mutum ba ce; akwai wadda take renonsa da ƙauna da sadaukarwa.


FARIS’S POV

Na kalli Aunty Lami.

“Now tell us the truth. Who helped Bashir?”

Ta sunkuyar da kanta.

“Alhaji Bashir ya samu taimako daga wani lauya mai suna Mr. Sadiq. Shi ne ya shirya takardun da aka canza. Amma akwai wata mace da ta ba shi bayanan cikin gidan.”

“Who?”

Ta kalli Hajiya Maryam.

“Wata tsohuwar ma’aikaciyar gidan Ameer ce. Sunanta Rukayya.”

Na daure fuska.

“Where is she now?”

Aunty Lami ta amsa:

“Bashir ya biya ta domin ta ɓoye wasu takardu. Amma ina da kwafin su.”

Ta fito da wani envelope daga cikin jakarta.

Na buɗe shi.

A ciki akwai takardun asali na gadon mahaifin Zahra, da kuma shaidar cewa an yi ƙoƙarin canza sunayen magada.

Na kalli Zahra.

“It’s over. We finally have proof.”

Amma kafin mu yi murna, sai Alhaji Ameer ya yi magana.

“Ba tukuna ba, Faris.”

Na juya gare shi.

“Dad?”

Ya ɗauko wata takarda.

“Bashir ya riga ya sayar da wani ɓangare na dukiyar. Dole ne mu gano inda kuɗin suka shiga kafin a dawo da haƙƙin ‘ya’yan Safiya.”


NADIA’S POV

Na kalli takardun da ke hannun Faris.

“Does this mean we can finally get what belongs to us?”

Faris ya gyada kai.

“Eh. Amma sai mun kammala binciken.”

Aliyah ta kama hannuna.

“At least now we know who we are.”

Na yi murmushi.

Na kalli Zahra.

“Who would have thought that the woman I once hated would turn out to be my sister?”

Zahra ta yi dariya cikin hawaye.

“Who would have thought?”

Mun rungume juna.

Shekaru da yawa na rayu ina tunanin babu wanda yake sona. Na yi kishi, na yi ƙiyayya, har na kusan lalata rayuwar mutumin da bai yi mini komai ba.

Amma yanzu na fahimci cewa abin da nake nema tun farko shi ne iyali.


BASHIR’S DOWNFALL

Washegari da safe, jami’an tsaro suka isa gidan Bashir.

An kama shi tare da Mr. Sadiq bayan an gano takardun bogi da bayanan kuɗin da suka karkatar.

Bashir ya ƙi yarda da abin da ake zarginsa da shi.

“Wannan dukiyar tawa ce! Ba za ku iya ɗaukar abin da na yi shekaru ina ginawa ba!”

Faris ya tsaya gabansa.

“Ba taka ba ce. Ka saci abin da ba naka ba.”

Bashir ya kalle shi.

“Kai ma kana cikin wannan iyali. Kana ganin ba za ka rasa komai ba?”

Faris ya amsa cikin nutsuwa.

“Na fi son rasa dukiya fiye da rasa mutuncina.”

Jami’an suka tafi da shi.

A karon farko cikin shekaru da yawa, na ji kamar an cire wani babban nauyi daga zuciyata.


THREE MONTHS LATER

Rayuwarmu ta fara komawa daidai.

An kammala binciken takardun gado, kuma aka tabbatar da haƙƙin Zahra, Nadia da Aliyah. An fara bin hanyoyin doka domin dawo da dukiyar da aka sayar ba bisa ƙa’ida ba.

Alhaji Ameer ya nemi gafarar iyalinsa. Faris bai manta da abin da ya faru ba, amma ya ba shi damar gyara dangantakarsu a hankali.

Nadia kuma ta fara sabon rayuwa tare da Safiya da ’yan uwanta.

Ni kuma ina zaune a ɗakinmu lokacin da Faris ya shigo da ƙaramin akwati.

“What is that?” na tambaya.

Ya zauna kusa da ni.

“Something for my wife.”

Na buɗe akwatin.

A ciki akwai zoben zinariya mai kyau da ƙaramin takarda.

Na karanta:

To my unwanted wife, who became my favourite person. I would choose you in every lifetime.

Na yi murmushi.

“Faris…”

Ya kama hannuna.

“Remember when I told you I never wanted this marriage?”

Na gyada kai.

Ya yi murmushi.

“Now, I can’t imagine my life without you.”

Na jingina da shi.

“Ni ma ba zan so in sake rayuwa ba tare da kai ba.”

Ya sumbaci goshina.

“Can I ask you something?”

“What’s that?”

“Will you still choose me, even if I have nothing?”

Na kalle shi cikin murmushi.

“Faris, I married you before I knew the truth about your family. I loved you before I knew how complicated our lives would become. So yes, I will choose you.”

Ya rungume ni sosai.


ONE YEAR LATER

An shirya babban taron iyali domin murnar ranar haihuwata.

Safiya, Hajiya Rabi, Hajiya Maryam, Nadia da Aliyah duk suna tare.

Faris ya zo ya tsaya a bayana, ya rungume ni daga baya.

“Happy birthday, Mrs. Ameer.”

Na yi dariya.

“Thank you, Mr. Ameer.”

Ya rada a kunnena:

“I have one more surprise for you.”

Na juya ina kallonsa.

“Another surprise?”

Ya yi murmushi ya miƙa mini ƙaramin envelope.

Na buɗe shi.

A ciki akwai sakamakon gwajin ciki.

Na kalli takardar, sannan na kalli Faris.

“Faris…?”

Ya yi murmushi mai cike da farin ciki.

“Congratulations, sweetheart. We’re going to be parents.”

Na fashe da kuka na farin ciki.

“Are you serious?”

Ya gyada kai.

Na rungume shi sosai.

“Alhamdulillah!”

Ya sumbaci goshina.

“Thank you for being my wife.”

Na kalli mutumin da a farkon labarin nan bai taɓa son aurena ba.

Mutumin da na taɓa tsoron zama tare da shi.

Amma yanzu shi ne mutumin da ya zama mafakata.

Wata rana na shiga gidansa a matsayin matar da ba ya so. Amma na bar ƙiyayya, na sami soyayya, na gano iyalina, kuma na fahimci cewa wani lokacin abin da mutum yake ƙi a farko shi ne zai zama mafi girman farin cikinsa.

THE END. 🥀❤️

HIS UNWANTED WIFE
Written by Ummikhulsum.


Want the next chapter?

ui.create_a_free_arewapen_account_to_save_progress_unlock_paid_chapters_fol