SAUYIN TAKUN SAKA

💝ZUNUBIN UBA💝

Novel by secretwriter 💝

Hajiya Shafa ce ta fito daga ɗakinta mai matukar kyau da tsaruwa, fuskarta murtuke cike da baɗin rai. Ta shigo falon tana masifa, muryar ta na rawa saboda fushi. "Haba Alhaji! Dan Allah na faɗa maka na gaji! Kasan fa ba wai tsoron ka ba ne ya sa na yi maka shuru duk lokacin nan!"

Alhaji Ahmad, wanda a yanzu kowa ya fi sani da A.A Rumfa, yana zaune a kan kujera ta alfarma, ko ɗagowa bai yi ba bare ya kalle ta, balle ya nuna ya damu da surutun da take yi. Ganin halin ko-in-kula da ya nuna mata ya sanya ta ƙara fusata, ta tako da sauri ta dawo daidai kusa da shi ta zauna, tana hura hanci. "Kana gani ba zan iya ɗaukar kowane irin mataki a kanka ba saboda kawai na kyale ka a baya? Yau ba gobe ba, ina son ka dawo min da yarinya ta da ka ɓoye min!"

A karon farko tun da ta fara maganar, ya ɗago waɗancan idanuwansa masu sanyi da babban asiri ya kalle ta. Wani tsumammun murmushi ya subuce masa, sannan ya gyara zamansa. "Shafa... Na yi zaton zaki iya neman ta da kanki ai. Duk tsawon watannin nan kin yi zaton ban san me kike ƙullawa ba?" Ya matso kusa da ita kaɗan, muryarsa ta koma ƙasa-ƙasa, mai cike da barazana. "Ya kamata ki sani, a halin yanzu ba Alhaji Ahmad ɗin da kika sani a baya ba ne muke magana a kansa. A.A Rumfa nake a yanzu. Kuma dole ne ki yi duk abin da na tsara miki idan har kina buƙatar ganin yarinyarki a raye."

Wani mamaki mai girma ya ziyarci zuciyar Hajiya Shafa. Gaba ɗaya jikinta ya yi sanyi, saboda tun da suke da shi, bai taba faɗa mata magana mai cike da daci da nuna iko irin wannan ba, kuma bai taba furta cewa zai iya kashe mata tilon ɗiya ba. Ta miƙe tsaye da sauri, tana nuna shi da yatsa, tana ƙoƙarin daidaita muryarta da ke rawa. "Oh! Haka kace ko? Don kawai a ganinka ka yi maganin Sarki, shi ne kake tunanin kowa ka fi ƙarfinsa a garin nan? Ahmad, tunda abin naka ya zama rashin mutunci, ina son yau ba gobe ba ka dawo min da yarinya ta. Na gaji da waɗannan ƙarerayin naka na cewa wai ana yi mata magani, wai ta haukace! Ka dawo min da ita a hakan, ko da haukan take yi!"

A.A Rumfa ya tashi tsaye a hankali, ya matsa kusa da ita har tana iya jin dumin numfashinsa. Ya dube ta cikin kwarjini da rashin tausayi. "Na ƙi na bi wannan umarnin naki, Shafa. Do your worst (Ki yi duk abin da zaki iya yi). Kuma maganar Nusaiba, sai lokacin da na ga ya dace... sannan zata dawo gare ki." Yana gama faɗin haka, ya juya cikin takun isa ya fice daga falon, ya barta nan tsaye.

Hajiya Shafa ta saki wata razananniyar ajiyar zuciya, ta tsinci kanta da yin suman tsaye na wasu daƙiƙoƙi saboda tsananin tsoro. Ta san halin Ahmad sarai, ba zai taba tsayawa gabanta yana mata wannan maganar cikin natsuwa ba, face idan har ya riga ya samu wani babban makami a hannunsa da yake da tabbacin zai tarwatsa rayuwarta gaba ɗaya. Dole ta bi shi a hankali idan tana son tsirar da kanta da ta ɗiyarta.

A can ɓangaren asibitin kuwa, gaba ɗaya jikin Barrister Jannat ya ɗauki zafi lokacin da ta tsinci kanta a ƙirjin Sarki Saif. Cikin wani irin zafafan bacin  rai da jin daci, ta sanya dukkan ƙarfinta ta matsar da shi daga jikinta. Kafin ma ya dawo cikin hayyacinsa, ta ɗaga hannunta da ƙarfi ta zabga masa mari, tsaf! Wanda sautinsa ya amsa a cikin ɗakin.

"Baka da hankali ne?!" Ta faɗa, fuskarta ɗauke da tsananin bacin  rai da jajayen idanu. "Ba a koya maka tarbiyya da sanin cewa akwai bambanci tsakanin mace ta gari da namiji ba, da zaka zo kana kamo ni kana matsewa a jikinka?"

Saif ya dafe ƙuncinsa, amma maimakon ya yi fushi, sai ya zuba mata idanu cikin wani irin shauƙi, ya fara takawa zai sake matsowa kusa da ita. Jannat ta ja da baya da sauri, ta nuna shi da yatsa tana nishi sama-sama. "Kar ka kuskura ka matso inda nake! Wallahi idan ka ƙara taku ɗaya, sai na mayar da kai cikin wannan coma ɗin da ka tashi a yanzu!"

Wani murmushi mai cike da mamaki da sanyin rai ya subuce wa Saif. Ya juyo a hankali ya kalli Rayyan dake tsaye baki buɗe. "Kaji wai... ta ce zata mayar da ni coma. Shin kashe ni ɗin ne da sauƙi a gare ta haka?"

Rayyan ya matso da sauri, ya dafe kafaɗar Saif cikin rarrashi. "Sarki... ka kwantar da hankalinka mana. Wannan fa ba Laila ba ce. Ka manta cewa Laila ta riga ta mutu ta bar duniya? Ka duba yanayin shigarta da suturarta da kyau, ka san ba ita ba ce. Kuma ta yaya za a ce a cikin ɗan kankanin lokaci Laila zata zama babbar Lauya (Barrister)? Wannan fa lauya ce ta gaske. Ko da yake, nima kaina abin ya ba ni mamaki ƙwarai, domin babu wanda zai kalli fuskarta da yanayin jikinta bai ce Laila ba ce."

Saif ya girgiza kansa, yana kallon Jannat da ke huci. "Ta yaya zaka ce ba ita ba ce, Rayyan? Kana ganin har irin rashin kunyarta da tsiwarta... duka halayensu ɗaya ne."

Dr. Nazra, wadda tun sanda abin ya fara faruwa ta daskare a wajen saboda mamaki, ta kasa cewa uffan, sai yanzu ta sami damar yin magana. "Ina tunanin ko dai akwai alamar rudani na musamman da ya rage a tare da jijiyoyin kwakwalwarsa (neurological confusion) sakamakon dogon baccin da ya yi. Gaskiya yanzu za mu mayar da shi dakin gwaje-gwaje domin a sake duba lafiyar jikinsa da kyau."

Jannat ta juyo ta kalli ƙanwarta cikin bacin  rai da takun isa. "Wato Nazra, ke baki duba lafiyar kwakwalwar wannan mutumin da kyau ba kika kira ni kika ce na zo don mu yi maganar aiki? To ta yaya kike tunanin zan ɗauki wannan mahaukacin na kai shi gaban kotu?" Ta gyara tsayuwar ta, tana huci. "Aikin ki ne ki tabbatar lafiyarsa lau kafin ki sake kirana a gaba, saboda tsarin shari'a ba ya tafiya da mutumin da ba ya cikin hayyacinsa!"

Rayyan ya dafe ƙirji cikin sauri, "Haba Ranki ya daɗe! Wallahi ba mahaukaci ba ne, yana da cikakken hankali. Kawai abubuwa ne suka rude masa kwakwalwa a take, kiyi haƙuri Dan Allah."

Saif ya ja da baya a hankali, ya zauna a gefen gado, ya dafe kansa da ke masa wani irin juyayi. "Nima... na yarda ba ita ba ce a yanzu. Da farko na yi tunanin ko wata mu'ujiza ce ta faru bayan na shaida mutuwarta da idona." Ya kalli ƙasan tile na ɗakin, muryarsa ta karye. "Amma Rayyan... ina jin wani abu a jikina na daban. Akwai abin da ba daidai ba."

Jannat ba ta tsaya sauraronsu ba, ta kama hannun Nazra da ƙarfi. "Zomu fita mu bar ɗakin nan." Suna fita, kai tsaye ofishin Nazra suka koma, Jannat ta rurrufe ƙofar sannan ta juya tana kallon ƙanwarta. "Nazra, ya kamata fa ki mayar da hankali a kan wannan mara lafiyar naki sosai. Kowane irin taimako na shari'a suke buƙata, zasu iya samu a guna, amma fa da sharadin cewa yana da cikakken hankali na gudanar da magana."

Nazra ta zauna a kan kujerarta, ta zurfafa cikin tunani na wasu daƙiƙoƙi kafin ta ɗago kai. "Anty Jannat... ni fa gaskiya ba na tunanin yana da matsalar hauka kamar yadda kike faɗa. Na san akwai cutar damuwa da ta shafe shi, amma ba ta da nasaba da abin da ya aikata yanzu. Kiyi tunani mana; ba shi kaɗai ba ne ya rude ba. Hatta shi Rayyan dake da cikakken lafiya da natsuwa, shima ya rude lokacin da ya ganki. Dole ne akwai wani ɓoyayyen abu da ya faru da rayuwarsu ta baya da kuma wannan Laila ɗin da suke magana a kanta. Zai iya kasancewa kina da tsananin kamanni da ita ne kawai, kuma kinsan ance mutum bakwai ne suke kama da juna a duniya. Ba abin mamaki ba ne."

Jannat ta yi shuru, ta kasa cewa uffan, sai dai a cikin zuciyarta ta tsinci kanta da yin wasu tunani na fargaba. Sunan 'Laila' da kisan da aka ambata, yana tunatar da ita wani rauni na daban dake ɓoye a can ƙasan zuciyarta.

A can ɗakin jiyyar kuwa, bayan fitar su Jannat, Sarki Saif ya shiga cikin wani dogon shuru, yana nazarin dukkan abubuwan da ke faruwa. Rayyan ya gyara tsaiwarsa, ya yi gyaran murya kaɗan. "Sarki..."

Saif ya ɗago kai a hankali, idanunsa sun canza launi. "Rayyan... idan har na fahimce ka daidai, kana nufin kana son mu shigar da su A.A Rumfa ƙara ne a gaban kotu? Yanzu a lissafinka, kana tunanin shigar da su ƙara shi ne mafita a gare mu?"

"Ehh sarki," Rayyan ya amsa cikin gaggawa. "Amma akwai bambanci a wannan karon. Saboda na samu ingantaccen labari cewa sun zauna da Barrister Bala, kuma suna shirin shigar da kai ƙara da kansu akan cewa kaine ka kashe Laila idan har suka tabbatar baka mutu ba. Yanzu haka suna can suna tsara hujjoji na ƙarya domin su ɓatar da kai. Abin da kawai ya dakatar da su a halin yanzu shi ne basu da tabbacin ko kana raye ko ka mutu."

Rayyan ya matso kusa da shi, muryarsa cike da natsuwa. "Abin da nake son mu yi kafin ka bayyana kanka ga duniya shi ne; mu riga su shigar da ƙarar gaban kotu, ko da ba za a fara shari'ar yanzu ba. Kuma hakan zai tabbata ne kawai... idan har yarinyar nan tana raye."

Saif ya gyara zamansa, fuskarta ta koma ɗanya kamar ta zaki. "Rayyan... ko yaya ne, kar a kuskura a bari yaran A.A Rumfa su ga fuskar wannan Barrister ɗin (Jannat) a cikin asibitin nan."

Rayyan ya ɗaure fuska cikin mamaki. "Ta yaya kasan cewa zai sake turo wasu mutane a yanzu haka sarki?"

Sarki Saif ya saki wata gajeruwar dariya ta daci. "Na san shi sosai, Rayyan. Yana iya bin kowane lamari cikin natsuwa ba tare da ya yi gaggawa ba idan da sauran mutane ne. Amma idan har magana ce ta shafe ni... baya wani dogon tunani, hukunci mai zafi kawai yake yankawa a take. Idan lissafi na ya zo daidai, yanzu haka mutanensa suna cikin asibitin nan suna sintiri."

Saif ya kalli ƙofar ɗakin, muryarsa ta koma ta shugaba mai bada umarni. "Rayyan, ka kira su Zaid yanzun nan! Ba na son ko da kwarzane ya sami wannan Barrister ɗin a cikin asibitin nan. Kuma ka faɗawa Zahir ya haɗa min zama na gaggawa da Judge Luka yanzu dinnan!"

Rayyan ya zaro idanu cikin fargaba. "Sarki... kar kace min fita zaka yi a cikin wannan halin? Jikinka fa har yanzu akwai sauran rauni..."

"Na sani Rayyan!" Saif ya katse shi da ƙarfi tare da miƙewa tsaye da ƙyar, yana jin zafin raunukan jikinsa amma jajircewar zuciyarsa ta danne komai. "Yanzu ba mu da lokacin da zamu tsaya muna tantance ko lafiya ta lau ce ko akasin haka. Lokaci yana tafiya, kuma dole ne takun mu ya zama na zafafa."

💝ZUNUBIN UBA 💝

Novel by secretwriter 💝