KADDARAR SOYAYYA

35

by @sheolly


💫 KADDARAR SOYAYYA 💫

            By Sheolly

🔥 CHAPTER 11 🔥

A can gidan Alhaji Bashir kuwa...
Muhammad yana riƙe da wayarsa a kunne bayan ya ɗaga kiran mahaifinsa.
"Assalamu Alaikum Daddy."
Daga ɗayan ɓangaren Alhaji Bashir ya amsa cikin natsuwa.
"Wa Alaikumussalam Muhammad. Ina kake yanzu?"
"Ina tare da Fahad ne Daddy, mun fito daga meeting."
Alhaji Bashir ya yi shiru na ƴan daƙiƙu kafin ya ce,
"Okay. Ina son mu yi magana idan ka dawo gida."
Muhammad ya É—an daure fuska.
"Is everything okay, Daddy?"
"Eh, komai lafiya. Amma akwai wani abu mai muhimmanci da nake son mu tattauna."
Muhammad ya sauke ajiyar zuciya. Ya riga ya san cewa idan Daddy ya ce akwai wani abu mai muhimmanci, ba ƙaramin abu ba ne.
"In Sha Allah Daddy, zan dawo."
Bayan ya kashe wayar, Fahad ya kalli fuskarsa.
"Bro, from your face, I think this is about marriage."
Muhammad ya yi É—an murmushi.
"You know me too well."
Fahad ya yi dariya.
"Because every time someone says 'important talk', you already think about marriage."
Muhammad bai amsa ba. Sai dai a zuciyarsa yana jin wani irin yanayi da bai san sunansa ba.
A gidan Alhaji Umar Farouk kuwa...
Bayan kowa ya watse zuwa É—akinsa, Alhaji Umar ya zauna tare da matarsa a falon.
Ammi ta kalle shi cikin kulawa.
"Alhaji, yanzu ka faÉ—a min gaskiya. Na san akwai abin da yake damunka."
Alhaji Umar ya yi shiru na É—an lokaci sannan ya ce,
"Maryam... yau Alhaji Bashir ya kawo min wata magana."
Ammi ta gyara zamanta.
"Wace magana?"
Ya kalli ƙasa kafin ya ce,
"Maganar Muhammad."
Fuskarta ta nuna mamaki.
"Muhammad?"
"Eh. Ya yi min magana ne game da zumuncin da ke tsakaninmu... da kuma yiwuwar haÉ—a iyalanmu."
Ammi ta yi shiru.
"Alhaji, kana nufin..."
Alhaji Umar ya É—aga hannu a hankali.
"Ban yanke komai ba tukuna. Ina son mu yi tunani sosai. Aure ba abu ne da za a yi cikin gaggawa ba."
Ammi ta gyada kai.
"Haka ne. Abu mafi muhimmanci shi ne alkhairin yaran."
Alhaji Umar ya yi murmushi kaÉ—an.
"Shi ya sa nake son jin ra'ayinka."
Washegari...
Muhammad ya dawo gida da yamma. Bayan ya gaishe da iyalansa, ya zauna a falon tare da mahaifinsa.
Alhaji Bashir ya kalle shi da murmushi.
"ÆŠana, ka san yadda nake alfahari da kai."
Muhammad ya sunkuyar da kansa.
"Thank you Daddy."
"Amma akwai wani abu da nake son ka fahimta. Rayuwa ba business kawai ba ce. Akwai iyali, akwai wanda za ka raba rayuwa da shi."
Nan take Muhammad ya gane inda maganar ta dosa.
"Daddy..."
Alhaji Bashir ya É—aga masa hannu.
"Ka saurare ni tukuna."
Ya yi shiru sannan ya ce,
"Na yi magana da wani tsohon abokina. Kuma akwai wata magana da muka fara tattaunawa."
Muhammad ya kalli mahaifinsa.
"Game da aure?"
Alhaji Bashir ya yi murmushi kaÉ—an.
"Eh."
Muhammad ya yi shiru.
"Na gaya maka Daddy, ban shirya ba."
"Na sani, Muhammad. Ba na tilasta maka. Amma ina so ka buÉ—e zuciyarka ka yi tunani."
Muhammad ya kalli gefe.
"I don't want to marry someone I don't know."
Alhaji Bashir ya amsa cikin natsuwa.
"Watakila wani lokacin mutum yana samun wanda zai canza tunaninsa ne bayan ya san shi."
Maganar ta tsaya a zuciyar Muhammad.
Bai san dalilin da ya sa ba, amma wannan karon bai samu amsar da zai bayar ba.
A É—akin Miemi kuwa...
Tana zaune tana karatun littafinta lokacin da Sadiq ya shigo.
"Miemi."
Ta É—aga kai.
"Yes?"
Ya zauna kusa da ita yana murmushi.
"Kin san Daddy yana da wani irin tunani yau?"
Miemi ta kalle shi.
"Me ya faru?"
Sadiq ya girgiza kai.
"Ban sani ba, amma everyone looks serious."
Miemi ta yi murmushi kaÉ—an.
"Maybe suna da abubuwan da suka shafi manya."
Ta koma kan littafinta ba tare da sanin cewa akwai wata kaddara da ke shirin kawo wani sabon babi a rayuwarta ba.