BABI NA UKU

Watanni biyu suka shuɗe da zuwan Malam Abubakar Gidado makarantar. A cikin ɗan wannan lokaci kaɗan, ya zama ɗaya daga cikin malamai mafiya soyuwa a makarantar. Dalibai suna son yadda yake koyarwa cikin natsuwa da fahimtar juna. Ko da waɗanda ba sa son darasin Turanci, yanzu sun fara jin daɗin shiga ajinsa. Abubakar kuwa ya saba da rayuwar ƙauyen Ugwueme. Da farko ya sha wahala wajen fahimtar harshen Igbo, amma saboda halinsa na son mutane, ya fara koyon wasu kalmomi kaɗankaɗan. Duk inda ya wuce yara kan yi masa sallama. "Good afternoon, corper!" Sai ya yi murmushi ya amsa. "Good afternoon. How are you?" Rayuwar hidimar ƙasa ta kasance mai sauƙi a gare shi. Gwamnatin ƙaramar hukuma ta ba shi ɗaki a kusa da makarantar, inda yake zaune shi kaɗai. Duk ƙarshen mako yana zuwa kasuwar ƙauye ya sayi kayan abinci, yayin da wasu lokuta malamai suke gayyatarsa cin abinci a gidajensu. A makaranta kuwa, Chioma na ci gaba da nuna hazakarta. Duk lokacin da aka ba su aikin gida, ita ce ke fara miƙawa. Hakan ya sa Malam Abubakar ya fara ganin cewa ya kamata ya taimaka mata ta samu gurbin shiga jami'a. Wata rana bayan an gama darasi ya ce, "Chioma." "Yes, sir." "Ina so ki tsaya zan yi magana dake." Da sauran ɗalibai suka fita, sai ya zauna a kujerarsa. "Kin taɓa tunanin wace jami'a kike son zuwa?" Chioma ta sunkuyar da kai. "Ina da burin shiga jami'a, sir... amma ban san ko iyayena za su iya ba." "Me yasa kika ce haka?" "Mu ba masu kuɗi ba ne. Mahaifina manomi ne. Wani lokaci ma kuɗin biyan jarabawa sai an sha wahala kafin a tara." Abubakar ya yi shiru na ɗan lokaci. "Ki ci gaba da karatu. Kada ki bari talauci ya kashe miki burinki. Allah ze kawo miki mafita." "Nagode, sir." Daga wannan rana, duk lokacin da ya samu tsofaffin littattafan WAEC ko JAMB daga abokansa, sai ya ba Chioma ta karanta. Da ta kai littattafan gida, mahaifinta Emeka ya yi mamaki. "Wa ya ba ki waɗannan?" "Malaminmu ne, Baba." Emeka ya yi murmushi. "Allah Ya saka masa da alheri. Malami irin wannan ba kasafai ake samu ba." Ifunanya ma ta yi farin ciki. "Ki yi amfani da su sosai. Ki tuna, ilimi ne kaɗai zai iya canza rayuwarki." Chioma ta gyada kai. "Zan yi iya ƙoƙarina, Mama." A hankali suka fara gaisawa fiye da da. Idan Chioma ta haɗu da Abubakar a harabar makaranta sai ta ce, "Good morning, sir." Shi kuma ya amsa cikin fara'a. "Good morning, Chioma. Yaya karatu?" "Lafiya" sir." Ba a taɓa yin wata magana da ta wuce ta malami da ɗaliba ba. Amma wasu daga cikin malamai sun fara lura cewa Abubakar yana yawan yabon Chioma saboda ƙwazonta. Wata malamar Biology mai suna Misis Ebere ta taɓa cewa cikin wasa, "Corper, wannan ɗalibar taka kamar ita ce favourite ɗinka." Abubakar ya yi dariya. "Hazakarta ce ta sa nake yaba mata." Kowa ya yi dariya, aka wuce. Amma ba kowa ne ya ɗauki maganar da wasa ba. A cikin ajin Chioma akwai wata ɗaliba mai suna Amarachi. Ita ma tana son zama ta farko a aji. Tun bayan zuwan Abubakar, sai ta fara jin kishin yadda yake yabon Chioma. Wata rana ta ce wa ƙawayenta, "Ku jira kawai. Za ku gani cewa ba don karatu yake yawan yabonta ba." Maganar ta bazu a tsakanin ɗalibai kamar wutar daji. Chioma ba ta san ana ta yayata jita-jita a kanta ba. Ita dai burinta ɗaya ne—ta yi karatu, ta ci jarabawa, ta faranta ran iyayenta. Amma wasu lokuta, jita-jita ta kan fi gaskiya saurin tafiya. Kuma wannan jita-jitar ce za ta zama matakin farko na wata babbar fitina da za ta girgiza rayuwar Chioma, Malam Abubakar Gidado, da kuma iyalansu baki ɗaya.