29-30

Bayan ta gama haɗa masa Aisha ta fito daga ɗakin wanka bayan ta tabbatar ruwan ya yi yadda ya kamata, tana goge hannuwanta da ƙaramin tawul ɗin da ke kusa da ita, a zuciyarta kuma tana tunanin kawai data fito ta ɗauki Amna su wuce, domin ba ta taɓa tunanin cewa akwai wani abu da zai iya faruwa a wannan daren ba,

Sai dai tana fitowa ta ɗaga kai ta kalli inda moneer ke kwance da niyar tace masa ta haɗa masa ruwan, zuciyarta ta tsaya cak na ɗan lokaci, domin yanayin da ta bar Moneer a ciki yanzu bashi ta dawo ta sameshiba..

Moneer data bari akwance,yanzu  ba ya kwance kamar yadda ta bar shi, ya riga ya miƙe, yana tsaye tsirara haihuwar uwarshi yana kallonta da wani irin kallo wanda ya sa murmushin tausayi da ke fuskarta ya gushewa a take, domin tsaye yake riƙe a sharɓeɓiyar burarshi yana wasa da ita cikin idanunsa akwai wani abu da ba ta saba gani ba, wani irin kallon  sha'awa da kuma mugun nufi yake mata da ya sa ta fahimci cewa ba rashin lafiyarsa kaɗai ne ya sa ya kira ta ba.

Ta tsaya cak a bakin ƙofar ɗakin wankan, hannunta ya fara rawa, hakama jikinta kamar mazari ta kasa ta kallon Moneer ɗin.Kanta aƙasa idanunta a runtse tace

“Moneer… me ya faru?” ta tambaya a hankali, tana ƙoƙarin gano dalilin wannan yanayin da ya sauya shi dan abune da bata taɓa tunanin faruwarsaba.

Moneer bai amsa nan take ba, sai dai ya matso kusa da ita a hankali, abin da ya sa Aisha ta fara ja da baya kenan, zuciyarta tana bugawa da ƙarfi saboda yanzu ta fara fahimtar abin da yake shirin yi,domin mutumin da ta shigo sashensa da zuciyar tausayi saboda rashin lafiyarsa ne yanzu yake kallonta ta hanyar da ta sa jikinta da zuciyarta suka faɗa cikin  tsoro.

Matseta yayi sosai har tana jiyo numfashinshi jikinshi na taɓata,hankalin aisha in yayi dubu ya tashi

“Moneer, me kake so ka yi?” ta tambaya, wannan karon muryarta ta cika da fargaba dan daƙyar ta iya furta kalmomn.

"so nake ki bani kanki,aisha domin in samu sassauci daga azabtarwar da ZALLAR SHA'AWARKI ke min,pls aisha"cewar moneer yana shinshina wiyanta.

 Aisha runtse ido ta girgiza kai da ƙarfi, tana ƙoƙarin matsawa baya.

“A’a, Moneer, kada ka yi haka,” ta faɗa, sannan ta ɗaga hannunta tana neman ya tsaya,daga ƙoƙarin cire mata rigar da yakeyi “ka san ni, ka san ina da miji, kuma ko da Jameelu baya nan yanzu, hakan ba yana nufin ka samu damar yin abin da bai dace ba da ni bane.”

Moneer ya ci gaba da abinda yakeyi ba tare da ya nuna cewa maganarta ta canza tunaninsa ba, abin da ya sa Aisha ta ƙara firgita.

“Abin da kake son yi haramun ne,” ta ci gaba da faɗa, tana ƙoƙarin ƙwace kanta,maganar na fita cikin nutsuwa duk da tsananin tsoron da ya mamaye zuciyarta, “ka san addininmu, ka san abin da Allah Ya haramta, kuma ka san cewa ko adokar ƙasarnan  ba za ka iya tilasta min yin abin da ban yarda da shi ba yin hakan fyaɗene moneer,dan Allah ka dawo cikin hayyacinka.”

Tana sake ja da baya, amma Moneer ya ƙara matsowa, abin da ya sa ta fara neman hanyar fita daga ɗakin, tana kallon ƙofar lokaci-lokaci yayin da zuciyarta take gaya mata cewa dole ta fita daga nan kafin lamarin ya ƙara muni tunda har ya fito ya faɗa mata abinda yakeso agurinta..

“Moneer, don Allah ka bar ni,” ta roƙa, hawaye suka fara taruwa a idanunta, “na shigo nan ne saboda na ji ba ka da lafiya, na zo ne domin taimaka maka, ban taɓa tunanin cewa za ka kira ni saboda wannan ba.”ta faɗi gamida rushewa da kuka,sanda taji hannun moneer akan nononta

"tsawon shekaru na ɗauka ina jiran wannan ranar aisha,sabida wannan ranar na baro katsina na dawo nan da ayki, zakiyi mamaki idan kikasan cewa nasa mai gidanku ya korekune dan in samu wannan damar dana samu yanzu kike ƙoƙarin hanani cimma burina"ya faɗi yana murza kan nononta.

Aisha ta ƙara kallonsa cikin firgici, sannan ta fara tunanin yadda za ta kuɓuta ba tare da ta ƙara jawo masa hankali ba ya fahimci nufinta,shuru tayi tana kuka tana jin  yadda yake tsotsar mata nono yana wani gunji,har zuwa lokacin da ta samu wata dama ta ƙwace daga inda yake, ta juya da sauri ta nufi ƙofar fita.Hankalinta atashe.

Ta isa bakin ƙofar, hannunta ya kai kan abin buɗewa, kafin ta buɗe ƙofar,muryar Moneer ta katse ta.

“Aisha.”

Taƙi tsayawa bare ta waigo ta murɗa ƙofar.

“Muddin kika fita daga wannan ɗakin,” ya faɗa cikin wata murya mai sanyi wadda ta fi tsoratar da ita fiye da ihu yay mata “ki sani cewa rayuwarki da ta ƴarki suna cikin hatsari.”