GARKUWAR SIRRI BOOK1

Book1

page 1& 2 

BISMILLAH HIRRAMANU RRAHIM

BY MARYAM SULAIMAN MISS NASIR ♥️ ✍️ 

wed 23 September 2026

00:10am

Shekaru goma sha bakwai da suka gabata…

Daren ya yi shiru.

Shiru irin wanda ba ya kawo kwanciyar hankali—sai dai ya sa zuciyar mutum ta fara jin cewa akwai wani abu da ke gab da faruwa.

A cikin fadar Masarautar ZARQA, fitilun bangon fada suna rawa saboda iska mai ƙarfi. Jami’an tsaro suna tsaye a ko’ina, amma babu wanda ya lura da inuwa guda da ta tsallake bayan dogayen ginshiƙan fadar.

Wani mutum ne.

Sanye yake da baƙar riga, fuskarsa a rufe.

Ya tsaya a gaban wata ƙofa da aka rubuta:

“BA A YARDA KOWA YA SHIGA.”

Ya zaro wata ƙaramar maɓalli daga aljihunsa.

Klik.

Ƙofar ta buɗe.

Amma kafin ya shiga—

“Ka yi tunanin ba zan gane ka ba?”

Muryar ta fito daga bayan sa.

Mutumin ya tsaya cak.

A hankali ya juya.

A ƙarshen corridor ɗin akwai Sarkin Zarqa.

Shi kaɗai.

Babu mai gadi.

Babu makami a hannunsa.

Amma kallon idanunsa ya isa ya sa iska ta yi nauyi.

“Ya kamata ka mutu shekaru goma sha bakwai da suka wuce,” Sarkin ya faɗa cikin sanyin murya.

Mutumin bai ce komai ba.

Sai ya cire abin da ya rufe fuskarsa.

Sarkin ya kalli fuskarsa.

Sai idanunsa suka buɗe.

“Kai...”

Mutumin ya yi murmushi.

“Na dawo.”

Sarkin ya ja da baya.

“Ba zai yiwu ba.”

“Ka san abin da ka yi min.”

“Na ga gawarka da idona!”

Mutumin ya matso kusa.

“Ba gawata ka gani ba.”

Shiru.

Sai ya zaro wata tsohuwar takarda daga cikin rigarsa ya jefa ta a gaban Sarkin.

Sarkin ya sunkuya ya ɗauka.

Da zarar ya buɗe—

launin fuskarsa ya sauya.

A saman takardar akwai tambarin gidan sarauta.

Kuma a ƙasan takardar akwai sunan da bai kamata ya sake bayyana ba.

“NA’IMAH BINTI ZARQA.”

Sarkin ya kalli mutumin da firgici.

“Wannan yarinyar...”

“Tana raye.”

💥

A daidai lokacin sai aka ji ƙarar ƙararrawar fada.

GANG! GANG! GANG!

Wani soja ya ruga zuwa gare su.

“Ya Mai Martaba!”

Sarkin ya ɓoye takardar cikin rigarsa.

“Me ya faru?”

Sojan ya kasa magana na ɗan lokaci.

Sai ya ce:

“An samu wani mutum... a cikin ɗakin tsohon gimbiya.”

Sarkin ya daskare.

“Wane mutum?”

Sojan ya sunkuyar da kai.

“Babu wanda ya san shi.”

“Yana ina?”

Sojan ya kalli corridor ɗin da mutumin yake tsaye.

Amma—

mutumin ya ɓace.

Sai kawai aka ji muryarsa daga nesa:

“Za ku ga juna nan ba da jimawa ba.”

Sarkin ya tsaya yana kallon duhun corridor.

A hannunsa kuwa—

takardar ta fara rawa.

Saboda a bayan takardar akwai wasu kalmomi guda uku da ba su taɓa sani ba:

“TA NA DA ƊA.”

Kuma wannan ɗan ne da masarautar ta kashe shekaru goma sha bakwai tana ƙoƙarin ɓoye shi.

to be counted..

MISS NASIR ♥️✍️