Sirrinmu

Chapter 2 Title : KAKANNIN HALIMA

by @113817622749984015388

KAKANNIN HALIMA

Da Halima, Maryam da Raliya suka dawo daga bakin ruwa, rana ta riga ta ɗan fara karkata.

Halima tana tafiya a gaba, tana ɗauke da bokitin ruwa, yayin da Maryam ke binsu a baya.

Raliya kuwa kamar kullum, bakinta bai taɓa yin shiru ba.

“Halima, wai me ya sa kullum sai kin yi faɗa da Hajiya Hauwa kafin ki yi wanka?”

Halima ta waiwayo.

“Ni ban yi faɗa da ita ba.”

Maryam ta yi murmushi.

“Amma kin sa ta ɗauki tsintsiya.”

“Tsintsiya kawai ta ɗauka. Ba ta mare ni ba.”

Raliya ta ce:

“Saboda kin gudu ne!”

Halima ta tsaya.

“Raliya, kina son na dawo?”

Raliya ta fara dariya.

“Ni ban ce komai ba.”

“Na ji.”

“Ki manta.”

Halima ta girgiza kai ta ci gaba da tafiya.

Da suka isa gidan, Halima ta ajiye bokitin ruwan ta shiga ciki.

Hajiya Hauwa tana zaune tana cire ganyen kayan miya.

Da ta ga Halima, ta ɗaga kai.

“Kin yi wankan?”

Halima ta tsaya.

“Eh.”

“Da kyau.”

Halima ta yi murmushi.

Hajiya Hauwa ta kalle ta sosai.

“Amma me ya sa kika dawo da gashin nan haka?”

Halima ta taɓa gashinta.

“Umma, ai gashi ne. Ba kaya ba ne.”

Hajiya Hauwa ta buɗe baki tana kallonta.

“Ke wallahi…”

Halima ta riga ta gudu.

Daga waje aka ji Raliya tana dariya.

“Na gaya miki!”

Halima ta yi mata tsawa:

“Raliya!”

---

A cikin gidan, Alhaji Musa yana zaune a ƙarƙashin inuwa yana karanta jarida.

Ya ɗago kansa lokacin da ya ji dariyar yaran.

“Su waye ke wannan hayaniyar?”

Hajiya Hauwa ta ce:

“Wa zai zama? Halima da ƙawayenta.”

Alhaji Musa ya yi murmushi.

“Halima ce?”

“Eh.”

Ya ajiye jaridar.

“Zo ki nan, Halima.”

Halima ta fito daga ɗaki a hankali.

“Na’am, Baba?”

“Zo.”

Ta ƙarasa kusa da shi.

Alhaji Musa ya kalle ta sannan ya ce:

“Kin yi wanka yau?”

Halima ta kalli Hajiya Hauwa.

Hajiya Hauwa ta fara dariya.

“Kin ji tambayar?”

Halima ta ce:

“Eh, Baba.”

“Kin yi?”

“Eh.”

“Da gaske?”

Halima ta yi shiru.

Alhaji Musa ya yi dariya.

“Na san ke. Ki zauna.”

Halima ta zauna kusa da shi.

Alhaji Musa ya shafa kanta.

Duk da Halima tana da taurin kai, Alhaji Musa yana matuƙar sonta. Tun bayan da ta rasa iyayenta tana ƙarama, shi da Hajiya Hauwa suka ɗauke ta a matsayin amanar da ba za su taɓa watsar da ita ba.

A wurinsu, Halima ba jikanya kawai ba ce.

Ita ce ɗiyar gidan.

Ita ce ƙaramar farin cikinsu.

Alhaji Musa ya tambaye ta:

“Yaya makaranta?”

“Lafiya.”

“Kin yi karatu?”

“Eh.”

“Me kuka koya yau?”

Halima ta yi shiru.

Alhaji Musa ya ɗaga gira.

“Halima?”

“Na manta.”

Hajiya Hauwa ta fashe da dariya.

“Kin ji?”

Alhaji Musa ya girgiza kai.

“Yau kuma me kika koya?”

Halima ta ce:

“Mun koyi...”

Ta tsaya.

“Me?”

“Na manta.”

Alhaji Musa ya yi dariya.

“Allah Ya kyauta.”

Halima ta yi murmushi.

“Baba, zan je wajen Maryam.”

“Ki fara cin abinci.”

“Ba na jin yunwa.”

Hajiya Hauwa ta ce:

“Tun safe fa kina cin mangwaro.”

Halima ta kalli kakarta.

“Shi ma abinci ne.”

“Halima!”

Ta yi dariya ta gudu.

---

Washegari da safe, Halima ta tashi da wuri.

Wannan abin mamaki ne.

Hajiya Hauwa wadda ta saba da farkawa tana kiran Halima sau goma kafin ta tashi, ta zauna a kan tabarmarta tana kallon ƙofar ɗakin.

“Halima?”

“Na tashi.”

Hajiya Hauwa ta yi mamaki.

“Da gaske?”

“Eh.”

“Me ya same ki?”

Halima ta fito tana ɗaure gashinta.

“Babu komai.”

Hajiya Hauwa ta kalle ta.

“Kin yi wanka?”

Halima ta yi murmushi.

“Na yi.”

“Yau fa kin bani mamaki.”

Halima ta ce:

“Umma, makaranta nake da ita.”

Hajiya Hauwa ta yi murmushi.

“Allah Ya taimake ki.”

A waje, Maryam tana jiran ta.

“Halima! Ki zo!”

“Na fito!”

Raliya ta zo tana gudu.

“Ku jira ni!”

Halima ta ɗauki jakarta.

“Mu tafi.”

Su ukun suka nufi makaranta.

---

A hanya, Raliya ta ce:

“Halima, kin shirya jiya ne saboda makaranta?”

Halima ta ce:

“Eh.”

Maryam ta ce:

“Da alama yau za ki zama mutum.”

Halima ta kalle ta.

“Me kike nufi?”

Raliya ta amsa mata:

“Jiya kam kamar ba za ki taɓa zama mutum ba.”

Halima ta tsaya.

“Raliya…”

Raliya ta gudu tana dariya.

Maryam ta girgiza kai.

“Ku biyu dai…”

Suka ci gaba da tafiya suna dariya.

Ba su san cewa wannan ranar za ta zama ɗaya daga cikin ranakun da Halima ba za ta manta da su ba.

Domin a makarantar, wani sabon abu yana jiransu.

Wani abu ƙarami ne a farkonsa...

Amma zai sa Halima ta sake nuna wa kowa cewa ita ce Halima.

Idan aka mata abu...

Sai ta rama.