Soyayya bayan sirri

BABI NA FARKO

by @aishora

SOYAYYA BAYAN SIRRI

BABI NA BIYU — SAƘON DA YA CANZA KOMAI

“Ki rantse min cewa ba za ki taɓa zuwa gidan nan ba.”

Amina ta ɗaga kai daga kan wayarta, tana kallon Maryam cikin mamaki.

“Me ya sa?” ta tambaya a hankali.

Maryam ba ta amsa nan take ba. Sai ta kalli ƙofar ɗakin, sannan ta sake duban Amina.

“Saboda akwai abin da ban taɓa gaya miki ba.”

Zuciyar Amina ta buga da ƙarfi.

“Maryam, me kika sani?”

Maryam ta yi shiru na ɗan lokaci kafin ta ce,

“Game da Fahad ne.”

Amina ta sauke wayarta.

“Fahad?”

Sunan ya sa wani irin yanayi ya mamaye zuciyarta. Ba wai saboda tana son shi ba. A’a. Tun da farko ma, Fahad shi ne mutum na ƙarshe da take son samun wata alaƙa da shi.

Mutum ne mai tsauri, mai yawan shiru, kuma kallonsa kaɗai yana iya sa mutum ya ji kamar ya yi wani laifi.

“Me ya faru da Fahad?” Amina ta tambaya.

Maryam ta matso kusa da ita.

“Abin da zan gaya miki yanzu… zai iya sauya yadda kike kallonsa gaba ɗaya.”

Amina ta yi murmushi mara ƙarfi.

“Ki faɗa min kawai.”

Maryam ta buɗe bakinta za ta yi magana, sai aka ji ƙarar ƙwanƙwasa ƙofa.

Dukansu suka yi shiru.

Knock.

Knock.

Amina ta kalli Maryam.

“Waye?”

Maryam ba ta amsa ba.

Sai aka sake ƙwanƙwasa ƙofar.

“Maryam?”

Wata murya ce ta namiji.

Amina ta gane muryar nan take.

Fahad.

Maryam ta riƙe hannun Amina.

“Kada ki ce komai.”

Amina ta kalleta da mamaki.

“Me ya sa?”

Maryam ta sunkuyar da kai sannan ta rada,

“Saboda bai kamata ya san cewa na gaya miki komai ba.”

A wannan lokacin, Amina ta fahimci abu ɗaya.

Abin da Maryam ta ɓoye mata ba ƙaramin sirri ba ne.

Ta kalli ƙofar.

A ɗaya gefen ƙofar, Fahad yana tsaye.

Kuma bai san cewa a cikin wannan ɗakin akwai wata magana da za ta iya canza rayuwarsu gaba ɗaya ba.

“Maryam, ina jiran ki.”

Muryar Fahad ta sake tashi.

Amina ta ɗaga kai zuwa ga Maryam.

“Ki buɗe ƙofar.”

Maryam ta girgiza kai.

“Ba yanzu ba.”

“Amma me ya sa?”

Maryam ta kalli Amina kai tsaye.

“Saboda idan kika san gaskiyar da nake son gaya miki… ba za ki sake kallon Fahad kamar da ba.”

Amina ta ji jikinta ya yi sanyi.

Ba ta san cewa wannan rana ce za ta fara canza rayuwarta ba.

Ba ta san cewa mutumin da ta yi imanin ba za ta taɓa so ba, shi ne wanda zuciyarta za ta fi tsoron rasa shi.

Kuma ba ta san cewa akwai wani sirri da aka ɓoye tun kafin ta san sunan Fahad ba.

Sirrin da ya shafi ita kanta.