BABI NA TAKWAS
by @aishora
Babi na Takwas — Gaskiyar da Ke Bayan Sirri
Karfe biyar na yamma ta yi.
Amina ta tsaya a gaban madubi tana tunanin saƙon da ta karɓa.
“Idan kina son sanin gaskiyar Fahad, ki zo wurin da kuka fara haɗuwa da shi.”
Ta sake karanta saƙon.
Ta san bai kamata ta je wurin ita kaɗai ba, amma zuciyarta ta ƙi samun natsuwa.
A ƙarshe, ta ɗauki jakarta ta fita.
Da ta isa wurin, babu kowa.
Wurin ya yi shiru sosai.
Amina ta kalli agogon wayarta.
5:10.
“Waye ya aiko min da saƙon nan?” ta tambayi kanta.
Nan take ta ji motsin takawa a bayanta.
Ta juya da sauri.
Amma ba Fahad ba ne.
Wata yarinya ce da Amina ba ta taɓa gani ba.
Yarinyar ta tsaya gabanta.
“Ke ce Amina?”
Amina ta gyada kai.
“Eh. Ke kuma wace ce?”
Yarinyar ta yi shiru na ɗan lokaci kafin ta ce,
“Sunana Safiya.”
“Me ya kawo ki nan?”
Safiya ta kalli Amina cikin damuwa.
“Na zo ne saboda akwai abin da ya kamata ki sani game da Fahad.”
Zuciyar Amina ta buga da ƙarfi.
“Menene?”
Safiya ta yi ajiyar zuciya.
“Fahad bai gaya miki komai ba, ko?”
“Me bai gaya min ba?”
Safiya ta kusa yin magana, amma sai ta ji ƙarar mota.
Ta kalli hanyar.
Fuskarta ta canza.
“Ba zan iya gaya miki yanzu ba.”
“Me ya sa?”
“Ki koma gida. Zan kira ki daga baya.”
“Amma—”
Safiya ta riga ta juya ta tafi.
Amina ta tsaya cak, tana kallonta.
Bayan ’yan mintuna, wayarta ta yi ƙara.
Saƙo ne daga Fahad.
“Amina, ina kika je?”
Ta kalli saƙon cikin mamaki.
Ta yi tunani:
“Ta yaya Fahad ya san inda na je?”
A wannan lokacin ne Amina ta fara fahimtar cewa abin da yake faruwa ya fi girma fiye da yadda ta zata.
Kuma sirrin Fahad yana da alaƙa da wani abu da ya faru tun kafin ita ta san shi.