BABI NA SHABIYU

Babi na Sha Biyu — Takardar Mahaifi

Bayan sun gama magana, Fahad da Amina suka yanke shawarar cewa za su nemi Safiya.

Ba su san wanda yake kallonsu daga nesa ba.

Fahad ya ce, “Mu je mu same ta kafin ta tafi.”

Amina ta gyada kai.

Suka nufi wurin da Safiya ta gaya musu.

Da suka isa, sai suka tarar da ita tana tsaye kusa da wata tsohuwar bishiya.

“Safiya!” Fahad ya kira.

Safiya ta juya.

Da ta ga Amina tare da shi, sai ta yi mamaki.

“Na ce kada ka zo da ita.”

Fahad ya amsa, “Amina ta riga ta san komai.”

Safiya ta kalli Amina na ɗan lokaci.

“Idan haka ne, to babu abin da zan ɓoye mata.”

Ta ciro wata ƙaramin maɓalli daga jakarta.

Amina ta kalle ta.

“Menene wannan?”

“Maɓallin wani tsohon ɗaki ne a gidan kakanku.”

Fahad ya ɗauki maɓallin.

“Me yake ciki?”

“Ban sani ba. Amma mahaifinku ya taɓa gaya wa mahaifiyata cewa idan wata rana gaskiya ta ɓace, za a same ta a cikin wannan ɗakin.”

Fahad ya yi shiru.

“Me ya sa ba ki gaya min wannan tun farko ba?”

Safiya ta sauke idanunta.

“Saboda ina tsoron abin da zai iya faruwa.”

Amina ta tambaya, “Wane ne ya aiko min da saƙon jiya?”

Safiya ta kalli Fahad.

“Ban sani ba. Amma akwai wani mutum da yake ƙoƙarin hana mu gano gaskiyar.”

“Wane mutum?” Amina ta tambaya.

Safiya ta girgiza kai.

“Ban san sunansa ba.”

Nan take suka ji ƙarar mota a kusa da su.

Safiya ta firgita.

“Ku tafi yanzu!”

Fahad ya kama hannun Amina, suka fara tafiya.

Amma kafin su isa hanya, wata mota ta tsaya kusa da su.

Wani mutum ya fito.

Fahad ya tsaya cak.

Amina ta kalli Fahad.

“Ka san shi?”

Fahad bai amsa ba.

Mutumin ya kalle su sannan ya ce:

“Na gaya maka ka bar wannan sirrin a baya.”

Fahad ya matse maɓallin da ke hannunsa.

“Ba zan daina ba.”

Mutumin ya yi murmushi.

“To, ka shirya ka fuskanci abin da zai biyo baya.”

Ya koma cikin motarsa ya tafi.

Amina ta kalli Fahad cikin damuwa.

“Waye wannan?”

Fahad ya yi shiru na ɗan lokaci.

Sai ya ce a hankali:

“Shi ne mutumin da mahaifina ya taɓa yarda da shi.”

Amina ta ji mamaki.

“Me ya sa zai hana mu gano gaskiya?”

Fahad ya kalli maɓallin da ke hannunsa.

“Saboda watakila wannan ɗakin yana ɗauke da abin da zai tona duk sirrinsa.”

Suka kalli juna.

A wannan ranar, suka fahimci cewa neman gaskiya ba zai zama abu mai sauƙi ba.