BABI NA SHA HUDU

Babi na Sha Hudu — Mutumin da Ya Shigo

Ƙofar ɗakin ta buɗe a hankali.

Amina ta riƙe numfashinta.

Fahad ya tsaya kusa da ƙofar, yana ƙoƙarin ganin mutumin da ya shigo.

Mutumin ya shiga ɗakin.

Ya tsaya na ɗan lokaci, sannan ya kunna fitilar wayarsa.

Hasken ya haskaka fuskar wani mutum mai shekaru.

Fahad ya gane shi nan take.

“Uncle Haruna…”

Mutumin ya ɗaga kansa.

“Fahad?”

Amina ta kalli Fahad cikin mamaki.

“Ka san shi?”

Fahad bai amsa ba.

Uncle Haruna ya kalli akwatin da ke hannun Fahad.

“Na gaya maka ka bar wannan maganar.”

Fahad ya matso gaba.

“Me ya sa kake tsoron wannan wasiƙar?”

Uncle Haruna ya yi shiru.

“Ba komai ba ne face tsohon abu.”

“Idan ba komai ba ne, me ya sa ka zo nan?”

Mutumin ya kasa amsawa.

Safiya ta matso.

“Uncle Haruna, shekaru kenan ana zargin mahaifiyata da abin da ba ta aikata ba. Yanzu mun samu hujja.”

Uncle Haruna ya kalli Safiya.

“Ba ku san abin da kuke shiga ba.”

Amina ta tambaya, “To, ka gaya mana gaskiya.”

Uncle Haruna ya sauke ajiyar zuciya.

“Gaskiyar ita ce… mahaifinku ya gano cewa an sace wani ɓangare na dukiyar iyali.”

Fahad ya firgita.

“Wa ya sace ta?”

Uncle Haruna ya yi shiru.

“Ni ban san komai ba,” ya ce.

Fahad ya kalle shi.

“Amma mahaifina ya rubuta sunanka a cikin wannan wasiƙar.”

Uncle Haruna ya yi mamaki.

“Ya rubuta sunana?”

Fahad ya buɗe wasiƙar ya nuna masa.

Uncle Haruna ya karanta.

Fuskarsa ta sauya.

“Wannan… wannan ba zai yiwu ba.”

“Me ya sa?”

Uncle Haruna ya kalli su duka.

“Saboda mutumin da mahaifinku yake zargi… ba ni ba ne.”

Amina ta tambaya, “To, wane ne?”

Uncle Haruna ya yi shiru na ƴan daƙiƙu.

Sai ya ce a hankali:

“Mutumin yana kusa da ku.”

Fahad ya kalli Safiya.

Safiya ta kalli Amina.

Amina ta fara jin tsoro.

“Me kake nufi?”

Uncle Haruna ya buɗe baki zai amsa.

Amma kafin ya yi magana, sai aka ji ƙarar gilashi yana fashewa daga wani ɗaki.

Dukkansu suka juya.

Uncle Haruna ya ce:

“Wani ya shiga gidan.”

Fahad ya kama hannun Amina.

“Mu fita daga nan.”

Amma lokacin da suka isa ƙofar ɗakin, sai suka tarar an riga an kulle ƙofar daga waje.

Fahad ya girgiza ƙofar.

“Waye ya kulle mu?”

A wannan lokacin, suka ji muryar mutum daga wajen ɗakin.

“Ku ba za ku taɓa gano gaskiyar ba.”