2

(...kowa da inda ta kaɗa shi!)

​NA NANA DISO

​PAGE 2

​"Yawon gantali dai! Allah ya shiryeki!"

​Muryar Inna ce ta daki zauren a hasale. Kausar da ke tsaye a bakin ƙofa ta turo baki gaba tana zumbura, ta amsa a tsiwace:

"Inna, Allah dai ya shirye mu za ki ce, ba ni kaɗai ba!"  

​Cikin zafin nama Inna ta yo kanta gadan-gadan tana shirin sauke mata mari. Kausar ta zabura da baya a tsorace, sai dai kafin Inna ta iso, aka turo kyauren zauren da ƙarfi. Malam ne ya bayyana tsaye! Ganinsa ya sa Inna jan birki da sauri tana huci

"Zan gama da ke ne yarinya!"  

​Dariya ce ta kufce wa Malam ganin yadda Kausar ta lafe jikin bango, tana zare jajayen idanunta a firgice. Maimakon ya dake ta kamar yadda take zato, sai ya mika hannu ya janyo ta jikinsa yana shafa kanta

"Uwata... ban hana ki fitsara ba?"  

​Shiru Kausar ta yi tana sauke ajiyar zuciya a jere, har ya samu wuri ya zaunar da ita a kusa da shi. Inna kuwa ta ɗebo ruwa a kofi ta kawo masa, ta zauna dirshan a gefe tana watsa wa Kausar hararar da ke cike da ƙuna.  

​"Ina fata dai lafiya, Malam? Na gan ka da wuri haka yau?"  

​Malam ya yi shiru na wasu daƙiƙu, fuskarsa ɗauke da matsananciyar damuwa. Ya ɗago idanunsa da suka sauya launi, ya dubi matar tasa

"Innar Kausar... akwai babbar matsala. Malamin yaran nan ne ya kira ni a kan Surayya. Ya ce kusan sati biyu kenan ba ta zuwa makarantar Islamiyya! Tambayar da nake son yi miki shi ne: ko ke kika hana ta zuwa? Na san yarinyata da hazaka, ƙoƙarin karatu, da son ilimi. Idan har ke kika hana ta zuwa, to ina tabbatar miki raina zai ɓaci ƙololuwa a kan wannan maganar!"  

​Wani wawan bugu ƙirjin Inna ya yi, numfashinta ya kusan ɗaukewa saboda firgici! Sai dai da yake tana son rufa wa ɗiyarta asiri ko ta halin ƙaƙa, sai ta daure ta washe baki tana cewa

"Haba Malam! Ashe ban gaya maka ba ne? Kullum da yamma take dawowa da matsanancin ciwon ciki, ga wannan boko tasu da suke yawan tara su wai ana musu lissafin lesson, shi ya sa! Amma a ba Ustaz haƙuri, in sha Allahu yau yau ɗin nan za ta koma."  

​Kausar da ke gefe, duk da shayin da take ji, sai da ta kasa haƙuri ta yi caraf

"Malam, ai Yaya Surayya ba wani lissafi da ake..."  

​Tas!

​Wani zazzafan dūka Inna ta kai wa bakin Kausar har sai da ta saki ƙara. "Tashi ki ba mu wuri mara mutunci!"  

​"Kar ki ƙara dukanta!" Malam ya daka mata tsawa yana miƙewa da sauri, rai a ɓace ya fice ya nufi gonarsu.  

​Gaba ɗaya natsuwar Inna ta ɗauke tun daga lokacin da Malam ya sa ƙafa ya fice. Mamaki da fargaba suka turniƙe zuciyarta, amma sai ta danne, tana jiran ganin ta ina Surayyar za ta ɓullo.  

​"Binta, wallahi mugun tsoro nake ji... Ba ki ji yadda hantar cikina ke kaɗawa ba!"  

​Surayya ta faɗa tana karkarwa, hawaye na silalowa daga idanunta tana gogewa da mayafi. "Duba fa, magriba ta kusa yi amma ban koma gida ba! Me zan ce wa Inna?"  

​Alhaji ne dai har yanzu bai fito daga ofis ba wai yana da baƙi. Binta ta watsa mata wata shegiyar harara

"Idan kina saka wannan tsoron na banza, wallahi ba za ki taɓa jin daɗin wannan harkar ba! Kin ga wannan tsohon akwalon gidan naku? Har shi sai kin sauya wa su Malam! Sau ɗaya kawai zai ɗan taɓa ki, ki ga maƙudan kuɗin da zai antaya miki. Ke za ki huta ƙawata, dama ga ki da diri mashaaAllah!"  

​Kafin Surayya ta yi wani numfashi, ƙofar wani ƙaramin ofis da ya sha tsatsa ta buɗe da ƙara. Wani alhaji ne ya fito mutumin da tsufansa ya kusa kai na Malam! Fuskarsa danye, baƙin bakinsa da ya sha taba ya sa Surayya firgita har sai da tsigar jikinta ta tashi.  

​Cikin wani irin shegen farin ciki mutumin ya buɗe baki

"Bintutu! Bintutu, ashe kin cika alƙawari?"

"To me zai hana, ranka ya daɗe? Ai dole ne a kawo maka abin raruma."

"Hahaha! Gaskiya ne Bintutu... Ina fata dai 'yar hannu ce?"

"Ina ranka ya daɗe, sabuwa ce fil-fil!"  

​Wani zabura Alhajin ya yi yana gyara zaman rigarsa, lafazin Binta ya ratsa shi har cikin ɓargon jiki. Surayya ta kasa ko da ɗaga idanunta ne ta dube shi saboda tsananin kunya da mamaki.  

​Muryarsa ta ji a kanta tana raɗa

"Baby girl... gobe sai kin zo, kin ga wurin ai ko?"  

​Jinjina masa kai kawai ta yi cikin rawar jiki. Suka miƙe zasu tafi, sai Alhajin ya ciro 'yan kuɗi masu kauri ya miƙa musu—dubu biyar cif! Idanun Surayya suka kusan fitowa waje saboda ganin wannan uban kuɗi a lokaci guda. Duk da razanar da ke zuciyarta, wani irin shegen daɗi ya ratsa ta

"Yanzu Bintu... dubu biyar fa ya bamu?"

"Ke ƙawata, ki saki jiki ki sha daɗi a duniya!"

"To me zan ce wa su Malam? Duba fa ƙarfe tara ta kusa yi!"

"Ki ce musu 'yan daba ne suka tare ku a hanya! Kinsan yadda Malam da Inna suka amince da ke, duk abin da kika faɗa musu gasgatawa zasu yi."  

​A bakin titi suka raba kuɗin Surayya ta riƙe dubu uku. Yana daidai ƙofar gida ta maƙale kuɗin a can ƙasan jakar makarantarta. Tana tura ƙofar gida, ta fashe da wani irin gigitaccen kuka mai ban tausayi! 

​Malam da Inna da ke zaune sukuku a tsakar gida suna jiranta suka zabura a tsorace

"Innalillahi wa'inna ilaihir raji'un! Menene ya faru, Surayya?"  

​Ganin yadda suka tsure ya ba ta damar ƙara ƙarfin kukanta. Ta faɗa jikin Malam ta ƙanƙame shi tana rera kuka. Tausayin ɗiyar tasa ya sa shi ma Malamin hawaye ya wanke masa fuska! Sai da Inna ta tsawata musu sannan suka ɗan natsa, suna maimaita tambaya

"Malam... yau hanyar ba ta da kyau ko kaɗan! 'Yan daba ne suka tare mu, da ƙyar muka shaƙu bayan sun lakaɗa mana dūka..."  

​Wani zazzafan tausayi ya turniƙe zuciyar iyayen nata. Malam ya shiga lallashinta yana kwarara mata addu'o'i. Saboda tsabar amincewar da suka yi mata, ko tantama ɗaya ba su yi a kan ƙaryar da ta shirya musu ba.  

​Ta sulale ta shige ɗaki ta kwanta. Ko sallar da ba ta yi ba bai dame ta ba, domin kalaman Binta ne ke mata gizo a kunne: "Ke ƙawata, ki daina damun kanki a kan sallah, ita fa rahama ta Allah ce." Duk tarin karatun hadisai da ta sani, kalaman Binta suka rinjaya, har ta ja mayafi tana faɗin wai sai gobe da safe za ta rama.  

​"Surayya! Ustaz ya kawo ƙararki!"

​Muryar Inna ta daki kunnen Surayya a lokacin da take saka takalmi washegari. Ta ɗago da sauri tana kallon mahaifiyarta, fuskarta ɗauke da dabara:

"Inna, ƙyale rigimar Ustaz mana! Wai don ban kai masa hadda ba ne ya ce zai gaya wa Malam wai bana zuwa, saboda shi a ganinsa babu amfanin zuwa tunda na kasa haddar!"  

​Inna ta saki wata nannayar ajiyar zuciya, ranta ya yi fari sarai

"To ku dai dage da karatu! Don ba na son ku zama irin yaran unguwar nan da suka zama 'yan iska da jahilai!"  

​Kausar da ke tsaye gefe mamaki ya gama kashe ta, domin ita ce babbar shaidar cewa Surayya ba ta taɓa zuwa makarantar ba. Jin irin zagaye-zagayen da Inna ke yi ya sa Kausar cewa

"Wai Inna, shiriya a hannunki take ne da kullum kike zagin 'ya'yan wasu? Haba..."  

​Wani wawan dūka Inna ta kawo mata da nufin fasa mata baki, Kausar ta goce da gudu tana faɗin "A ba ni kuɗin littafi na tafi makaranta!"  

​Inna ta dafe ƙirji tana kallonsu

"Kausar! Kun san dai halin da ake ciki a yau ko? Ko abincin safe ba a samu ba a gidan nan, babu ko sisi! Malam tun ɗazu ya fita wajen gari ko zai samo mana ko na kunu ne."  

​Wannan kalmar ta daki ƙirjin Surayya. Wani irin ruɗi da shaiɗanci suka shiga raɗa mata a rai: 'Kin ga? Talaucin nan ya isa ya zame miki hujjar neman kuɗi ko ta halin ƙaƙa!'  

​Ta daure ta kalli Inna cikin lallashi

"Inna, kada ki damu. Akwai 'yan canji a wurina, zan ba Kausar sai mu sayi abin karin kumallo a makaranta."

Albarka Inna ta shiga kwarara mata har suka fice daga gidan.  

​A kan hanya, Surayya ta kalli Binta cikin mamaki

"Wai Binta, ta yaya Principal yake barin mu muna fita a lokacin makaranta haka?"

Binta ta yi sheƙeƙe tana murmushi

"Ke Surayya, ai na hannuna ne! Shi ya sa babu wanda ya isa ya tsawata mana."  

​Surayya ta yi tsit, har suka isa ƙofar ofishin mutumin. Suna shiga, Alhajin ya miƙe jikinsa na karkarwa yana mika mata hannu!  

​Dasss!

​Zuciyar Surayya ta shiga bugawa a tsorace tamkar za ta fasa ƙirjinta! Numfashinta ya tsaya cak. Anya ba halaka take tura kanta ba? Anya za ta iya jure wa wannan ruɗin? Anya ba baƙar kaddara ba ce take shirin aikatawa? Anya...  

​Kafin ta ankara, ta ji mutumin ya cafko ta da ƙarfi, ya maƙale ta a bango yana ƙoƙarin sumbatar bakinta!  

​Wani irin matsanancin firgici ya sa ta zabura ta yi baya da ƙarfi, amma aikin gama ya riga ya gama! Daga nan sai ga Surayya a ƙasa tana faman wani irin kuka mai karkarwa tana kiran "Na shiga uku! Na lalace!"  

​Mutumin ya fashe da wata muguwar dariya yana gyara rigarsa, ya ɗaga ta a hankali yana raɗa mata

"Kwantar da hankalinki baby girl... Yanzu ne ma kika fara ganin daɗin duniya! Wannan ganimar da kika kawo mini zan ɗaukaka ki a kanta."  

​Ya ciro damin kuɗi masu kauri ya ajiye a gabanta dubu hamsin cif na sababbin kuɗi!  

​Ganin wannan uban kuɗi ya sa Surayya rikicewa gaba ɗaya! Ga wani zazzafan raɗaɗi da ƙuna da ke ratsa tsakiyar ƙashin ƙugunta, ga tsananin azaba, amma ganin damin kuɗin ya sa ta share hawayenta da sauri ta miƙe tana washe baki cikin rawar murya

"Duk nawa ne wannan, ranka ya daɗe?"  

​Mutumin ya kwashe da wata shu'umar dariya

"Wannan na ɗanɗano ne kawai! Har gida da mota kin kusa siya yarinya!"  

​Murmushi ta saki a gigice, ta kwashe kuɗin ta fito daga ofishin tana ɗingishi da ƙyar saboda azaba.  

​Tana isa daidai ƙofar gidansu, ta kifa kanta a jikin kyaure ta kwalla wata gigitacciyar ƙara mai firgitarwa! Malam da Inna suka fito a guje suna salati, suka nufota a tsorace suna kallon yadda take takawa da ƙyar tana dūƙewa...  

​Cikin wani irin kuka mai ban tausayi Surayya ta buɗe baki da ƙyar tana nishi

"Mai... mai mashin ne..."