Sarkar hawaye

Chapter 1

by @saadatuaminu706

SARKAR HAWAYE

Ƙaddarata Ba Ta Ƙare Ba

Marubuciya: MEERANCY

BABI NA ƊAYA: SABUWAR ƊALIBA

“Wani lokaci, haɗuwar mutum da wani ba ta kasance haɗuwa kawai ba ce. Tana iya zama farkon labarin da zai sauya rayuwarsa baki ɗaya.”

ABUJA, NIGERIA.

Ƙarfe bakwai na safiya.

Birnin Abuja ya fara motsawa cikin hayaniyar zirga-zirgar ababen hawa. Wasu na gaggawar zuwa wuraren aikinsu, wasu kuma suna kai 'ya'yansu makaranta.

A cikin wani katafaren gida da ke cikin ɗaya daga cikin unguwannin masu kuɗi, wata kyakkyawar yarinya ce ke tsaye a gaban madubi tana gyara ɗankwalinta.

Fatima Binta.

Yarinya ce mai shekaru goma sha ɗaya, kyakkyawa, mai farar fata, dogon hanci da kyakkyawar fuska mai ɗaukar hankali. Tana da nutsuwa da ladabi, ba ta cika hayaniya ba, amma tana da fara'a idan ta saba da mutum.

A yau ce rana ta farko da za ta fara karatu a sabuwar makarantar da iyayenta suka canza mata.

Ta kalli kanta a madubi, ta gyara zaman uniform ɗinta sannan ta ɗauki jakarta.

A dai-dai lokacin mahaifiyarta ta shigo ɗakin.

“Fatima, har yanzu ba ki gama shiryawa ba?”

Fatima ta juyo.

“Na gama, Mama. I am ready.”

Mahaifiyarta ta yi murmushi.

“Good. Ki zo ki karya kumallo kafin ki tafi.”

Fatima ta bi mahaifiyarta zuwa ɗakin cin abinci. Ta zauna, ta fara cin abincinta a hankali.

Mahaifiyarta ta dube ta.

“Yau fa sabuwar makaranta. Kina jin tsoro ne?”

Fatima ta ɗaga kai.

“Ɗan kaɗan, Mama. Ban san kowa a makarantar ba.”

“That's okay, my dear. Za ki saba. Ki kasance mai ladabi, ki girmama malamanki, sannan ki mai da hankali a karatu.”

“In shaa Allah, Mama.”

Bayan ta gama cin abinci, ta ɗauki jakarta, ta yi wa mahaifiyarta sallama, sannan ta fito.

Direban gidan ne ya buɗe mata ƙofar mota.

“Good morning, Aunty Fatima.”

“Good morning, Uncle Musa.”

Ya yi murmushi ya rufe ƙofar motar.

Mota ta tashi, suka nufi makaranta.

---

BRIGHT FUTURE INTERNATIONAL SCHOOL

Wata babbar makaranta ce da ke cikin birnin Abuja. Makarantar ta shahara wajen ingantaccen ilimi, kyawawan gine-gine da ɗaliban da suka fito daga iyalai masu hali.

Akwai manyan gine-gine masu hawa biyu, filin wasa, lambun shuke-shuke da kuma babban ɗakin taro.

Ɗalibai na sanye da uniform mai kyau, wasu suna tafiya cikin rukuni, wasu kuma suna tsaye suna hira.

A ƙarƙashin wata bishiya kuwa, wasu samari huɗu ne zaune suna ta hira.

Daga cikinsu akwai Fahad.

Fahad ɗan shekara goma sha shida ne, yana aji SS2. Yaro ne mai kyau, dogo, mai kwarjini, kuma ɗan gidan masu kuɗi. Yana da abokai da yawa, amma yana da saurin fushi idan wani abu bai yi masa daɗi ba.

Yana zaune yana kallon wayarsa yayin da abokinsa Nabeel ke ta ba shi labarin wani abin da ya faru a ranar da ta gabata.

“Guy, wallahi I was laughing yesterday. You needed to see what happened!”

Fahad ya ɗaga kai kaɗan.

“Seriously? Me ya faru?”

Nabeel ya fara dariya.

“Forget it. You won't believe me.”

Wani abokinsu, Sadiq, ya katse su.

“Abeg, ku rage hayaniyar nan. Tun safe kuna ta magana.”

Dukkansu suka yi dariya.

A dai-dai lokacin wata baƙar mota kirar SUV ta shigo harabar makarantar ta tsaya kusa da babban ƙofar shiga.

Wata yarinya ta fito daga motar.

Fatima ce.

Ta rataya jakarta a kafaɗa, ta gyara zaman hijab ɗinta sannan ta yi wa direban sallama.

“Thank you, Uncle Musa.”

“Allah ya kiyaye, Aunty.”

Ta juya ta fara tafiya zuwa cikin makarantar.

A ƙarƙashin bishiyar, Fahad ya ɗaga kai daga wayarsa.

Idanunsa suka tsaya a kanta.

Ya yi shiru.

Nabeel ya lura da sauyin da ya samu.

“Guy, what are you looking at?”

Fahad bai amsa ba.

Nabeel ya bi inda yake kallo, sai ya hango Fatima.

“Oh! Sabuwar ɗaliba ce?”

Fahad ya ɗan daure fuska.

“Who is she?”

Nabeel ya yi murmushi.

“Wai kai ma kana tambaya? I don't know. Maybe a new student.”

Fahad ya sake kallonta har ta shiga cikin ginin makarantar.

Sadiq ya taɓa kafaɗarsa.

“Fahad, let's go. The bell will ring soon.”

Fahad ya ɗauki jakarta? A'a, ya ɗauki littattafansa ya miƙe.

“Let's go.”

Amma tunaninsa ya riga ya bi sabuwar ɗalibar.

---

A OFISHIN MALAMAI

Fatima tana zaune a gaban wata malama mai suna Miss Linda.

Miss Linda malamar English ce kuma tana kula da sabbin ɗalibai.

Ta dube ta cikin murmushi.

“Your name is Fatima Binta, right?”

“Yess, ma.”

“Okay, Fatima. Welcome to Bright Future International School. I hope you will enjoy your stay here.”

“Thank you, ma.”

Miss Linda ta ɗauki wani takarda.

“Which class are you supposed to be in?”

“JSS1, ma.”

“Alright. Come with me. I'll take you to your classroom.”

Fatima ta miƙe, ta ɗauki jakarta sannan ta bi malamar.

Suna tafiya, Miss Linda ta fara yi mata bayani.

“Fatima, we expect every student to be disciplined. You must respect your teachers, obey school rules and take your studies seriously. Do you understand?”

“Yes, ma. I do.”

“Good girl.”

---

A AJIN JSS1

A lokacin da Miss Linda ta shigo ajin tare da Fatima, wasu ɗalibai suna ta magana, wasu kuma suna dariya.

“Good morning, class!”

“Good morning, ma!” suka amsa gaba ɗaya.

Miss Linda ta ajiye littattafanta a kan tebur.

“Okay, everyone. We have a new student today. I want you all to make her feel welcome.”

Ta juya zuwa wajen Fatima.

“Come here, dear. Introduce yourself.”

Fatima ta matsa gaba. Ta ɗan ji kunya yayin da dukkan idanun ɗaliban suka karkata zuwa gare ta.

“Good morning, everyone. My name is Fatima Binta. I'm eleven years old. I'm happy to be here, and I hope we will get along.”

“Welcome, Fatima!” wasu suka faɗa.

Miss Linda ta yi murmushi.

“Very good. You can take the empty seat beside Maryam.”

Fatima ta juya ta nufi kujerar.

Maryam, wata yarinya mai fara'a, ta matsa mata gefe.

“Hi! I'm Maryam.”

Fatima ta yi murmushi.

“Hi, nice to meet you.”

“Same here. Don't worry, you'll enjoy this school.”

Fatima ta zauna.

Maryam ta matso kusa da ita ta raɗa mata.

“By the way, don't mind some of the students here. Wasu suna da surutu sosai.”

Fatima ta danne dariya.

“Really?”

“Of course!”

Su biyun suka yi murmushi.

Miss Linda ta buga tebur a hankali.

“Alright, girls. Let's pay attention. We have a lesson to start.”

---

A AJIN SS2

A gefe guda kuma, Fahad yana zaune a ajinsu tare da abokansa.

Malamin Mathematics, Mr. James, ne a gaban allo yana rubuta wasu tambayoyi.

“Who can solve this question?”

Ajin ya yi shiru.

Mr. James ya kalli ɗaliban.

“Anyone?”

Fahad ya ɗaga hannu.

“Yes, Fahad?”

Ya miƙe ya tafi gaban allo, ya warware tambayar cikin sauƙi.

“Correct!” Mr. James ya faɗa. “Very good. Go back to your seat.”

Fahad ya dawo yana murmushi.

Nabeel ya raɗa masa.

“Mr. Intelligent! You too sabi.”

Fahad ya yi dariya.

“Jealousy will kill you.”

“Who is jealous? Never!”

Dukansu suka yi dariya a hankali.

Bayan an tashi daga darasin, Fahad ya fito daga ajin tare da abokansa.

A bakin ƙofar aji suka haɗu da wata yarinya da ke magana da Maryam.

Fatima ce.

Fahad ya tsaya na ɗan lokaci.

Nabeel ya lura.

“Guy, this is the girl you've been staring at since morning.”

Fahad ya yi masa kallon tsawa.

“Will you shut up?”

Nabeel ya yi dariya.

Fatima ta wuce ba tare da ta lura da su ba.

Fahad ya juya ya kalli Nabeel.

“I need to know her name.”

Nabeel ya girgiza kai.

“Ah-ah! So it's serious?”

Fahad bai amsa ba.

Amma murmushin da ya yi ya isa ya ba Nabeel amsa.

---

LOKACIN HUTUN RANA

A lokacin hutun rana, Fatima da Maryam suna zaune a ɗakin cin abinci.

Maryam tana cin sandwich yayin da Fatima ke shan ruwan lemu.

“Fatima, are you enjoying the school?”

Fatima ta gyada kai.

“Yes, actually. The teachers are nice, and everyone seems friendly.”

Maryam ta yi murmushi.

“Good. You'll meet more people as time goes on.”

A can gefe kuwa, Fahad da abokansa suna zaune a wani tebur.

Nabeel ya kalli Fatima sannan ya kalli Fahad.

“Why don't you go and say hello?”

Fahad ya ɗauki ruwan sa.

“Not now.”

“Then when?”

Fahad ya yi murmushi.

“Relax. I'll find a way.”

---

Bayan hutun rana, lokacin da ake shirin komawa aji, Fatima tana tafiya ita kaɗai tana neman hanyar zuwa ɗakin karatun su.

Ta tsaya a wani lungu tana kallon alamomin da ke jikin bango.

A dai-dai lokacin Fahad ya fito daga wani corridor tare da littattafansa.

Ya hango ta.

Ya ɗan yi shiru, sannan ya matso kusa.

“Excuse me.”

Fatima ta juyo.

“Yes?”

Fahad ya yi murmushi.

“Are you looking for your classroom?”

“Eh, I am. I'm still trying to know my way around.”

“Which class?”

“JSS1.”

“Oh, okay. I know the way. Come, I'll show you.”

Fatima ta yi ɗan shakku.

“Really? Thank you.”

“No problem.”

Suna tafiya a hankali.

“My name is Fahad, by the way.”

“I'm Fatima.”

“I know. I heard your introduction this morning.”

Fatima ta yi murmushi.

“Oh, okay.”

Fahad ya ɗan yi dariya.

“Welcome to Bright Future.”

“Thank you.”

Da suka isa bakin ajin, Fatima ta tsaya.

“This is my class?”

“Yes. This is it.”

“Thank you so much, Fahad.”

“Anytime.”

Fatima ta yi masa sallama ta shiga ajin.

Fahad ya tsaya yana kallon ƙofar har ta ɓace.

A zuciyarsa ya ji wani irin farin ciki da bai iya bayyana wa kowa ba.

---

Da yamma, lokacin tashi daga makaranta ya yi.

Fatima ta fito daga ajin tare da Maryam.

“See you tomorrow, Fatima!”

“See you too, Maryam.”

Ta nufi motar da ta zo da ita.

A can nesa, Fahad yana tsaye tare da Nabeel.

Nabeel ya kalli yadda Fatima ta shiga motarta.

“Now I understand why you were quiet this morning.”

Fahad ya yi murmushi.

“Just shut up.”

Nabeel ya fashe da dariya.

“Okay, okay. I won't say anything.”

Fahad ya sake kallon motar har ta fita daga harabar makarantar.

Bai san abin da zai faru a nan gaba ba. Bai san irin abubuwan da rayuwa ta tanadar masa ba.

Ya dai san cewa yana son ya sake ganin Fatima gobe.

Kuma ba ya son wannan sabuwar abotar ta tsaya a nan.

Amma akwai bambanci tsakanin son sanin mutum da son mallakar rayuwarsa. Fahad bai san cewa halayensa na kishin da ya fara nunawa za su iya zama babbar jarabawa a rayuwarsa ba.

Wannan ita ce ranar farko da Fahad ya haɗu da Fatima Binta. Ranar da ba su san cewa rayuwarsu za ta haɗu da juna fiye da yadda suke zato ba.

ƘARSHEN BABI NA ƊAYA.

MEERANCY