Free chapter · Read without an account

CHAPTER 6

by Hussain Yusuf · ALLURA TA TONO GARMA

ALLURA TA TONO GARMA 6

Bayan Malam Hassan da Hauwa'u sun dawo daga asibiti sai suka tarar da Asabe a tsakar gidan ita kaɗai, suka yi mata sallama amma ko kallonsu ba ta yi ba balle ta amsa sallamar da suka yi mata. Su ma babu wanda ya kalli inda take Hauwa'u ta shige ɗakinta tare da jaririyarta, shi kuma Malam Hassan ya sake fita sana'arsa.

Fitar Malam Hassan ke da wuya Asabe ta ɗauki hijabi ta fita, a ƙofar gida ta tarar da ƙawarta Rabi tana jiranta, ba tare da wani jinkiri ba suka nufi bakin titi suka tare napep suka hau...

Bayan sallar Isha Malam Hassan ya dawo daga masallaci yana niyyar cin abinci, sai ya ji ana buga masa ƙofar gida. Da hanzarinsa ya tashi ya nufi ƙofar gidan, wani mutum ya tarar a tsaye yana jiransa.

Sallama Malam Hassana ya yi masa mutumin ya amsa cikin sakin fuska, Malam Hassan ya ce,

"Kai ne ka ke sallama?"

Cikin murmushi mutumin ya ce,

"Na'am! Ni ne nake sallama ko kai ne Malam Hassan ɗin?"

Malam Hassan ya ce,

"Na'am ni ne lafiya dai ko?"

Mutumin ya ce,

"Eh lafiya amma ba lau ba."

Malam Hassan ya gyara tsayuwarsa ya ce,

"Ina sauraronka..."

Mutumin ya ciro farar takarda daga aljihunsa ya miƙawa Malam Hassan ya ce,

"Sunana Malam Garba. Ni ɗan aike ne daga kotu, matarka Asabe ce ta shigar da kai ƙara ranar litinin Alƙali yake so ka halarci kotun.."

Ya yi wa Malam Hassan sallama ya tafi.

Ya daɗe a tsaye ƙofar gidan ya rasa abin da yake yi wa ransa daɗi, sai yanzu ya gama gane cewa Asabe ba matar rufin asiri ba ce, burinta kawai ta ga ya wulaƙanta a idon duniya. Cikin ransa ya ce,

"Ba komai ai Allah Yana tare da mai gaskiya.."

Cikin ɓacin rai ya koma cikin gidan, ya hau cin abincinsa kamar babu abin da yake damunsa. Ko kaɗan bai yi wa Asabe magana a kan ƙararsa da ta kai ba, ya zuba mata idanu kawai so yake ya ga iyakar gudun ruwanta. Lokacin da ya faɗawa Hauwa'u ƙararsa da Asabe ta shigar ta nuna ɓacin ranta sosai a kan lamarin, amma sai Malam Hassan ya ba ta haƙuri ya ce ya san matakin da zai ɗauka a kan Asabe ta bari a gama shari'ar shi ya san a kan gaskiyarsa yake kuma ba zai tozarta ba..

Asabe tana ta kasa kunne ta ji Malam Hassan ya yi mata magana a kan ƙararsa da ta shigar, amma ta ji shiru, sai ta fara shakka a ranta, 'Ko dai ba a aiko masa da sammacin ba?' Har ta yanke shawarar tuntuɓar kotun ta ji yadda aka yi, sai ta fara neman shawarar ƙawarta Rabi.

Rabi ta ba ta shawarar ta bari ranar zaman kotun ta yi, idan bai zo ba sai su ji yadda aka yi. Haka kuwa aka yi, da ranar zaman kotun ta yi, Asabe da Rabi sun halarci kotun da wurwuri lokacin ma babu mutane sosai a kotun don ko Alƙali bai shigo ba. Suka samu ƙarƙashin wata bishiyar darbejiya da take harabar kotun suka zauna...

Sannu a hankali mutane suka fara shigowa, duk wanda ya shigo idon su Asabe yana kansa, burinsu kawai su ga shigowar Malam Hassan don ba sa so shirin da suka yi ya wargaje.

Suna nan zaune Alƙali ya shigo, kowa ya shiga cikin kotun aka fara gudanar da wasu shari'oin amma babu Malam Hassan ba alamarsa..

Cikin tashin hankali Asabe ta dubi Rabi ta ce,

"Rabi dama na faɗa miki ba lallai an aika masa da sammacin nan ba.."

Rabi ta ce, "Amma ai tare da ke muka tambaye su, suka ce mana sun aika masa, kuma ya ce zai zo.."

Asabe ta taɓe baki ta ce, "Wallahi ni ban ga alamar zai zo ba, dubi fa ki gani har an kusa zuwa kanm..."

Ba ta ƙarasa faɗin maganar bakinta ba idanunta suka sauka a kan Malam Hassan da ya shigo cikin kotun, fuskarsa a sake. Ba za ka iya bayyana yanayin da yake ciki ba, na farin ciki ne ko na baƙin ciki......

Hussain Yusuf✍️

Want the next chapter?

ui.create_a_free_arewapen_account_to_save_progress_unlock_paid_chapters_fol