Seven cities one secret

Paris ta bayyana a ƙarƙashin hasken safiya yayin da jirgin ya sauka a filin jirgin. Amara ta zauna na ɗan lokaci bayan sauran fasinjoji sun fara fita. Tana kallon mutanen da suke wucewa kusa da ita, amma hankalinta yana kan abin da ya kawo ta wannan birni. Ba yawon buɗe ido ta zo yi ba. Akwai wani sirri da yake jiran ta a nan, kuma duk abin da ta sani ya nuna cewa ba za ta iya komawa baya ba.

Ta sauka daga jirgin ta ɗauki jakarta. Da ta shiga cikin filin jirgin sai ta duba wayarta. Babu wani sabon saƙo. Ta yi tunanin tsohon mutumin da ya gargade ta, amma yanzu ya ƙi ɗaukar wayarta. Hakan ya ƙara mata tambaya a zuciya. Me ya sa ya taimaka mata har ya kai ta ga akwatin sannan ya ja da baya da zarar ta fara gano gaskiya?

Ta fita daga filin jirgin ta ɗauki taxi zuwa wani ƙaramin otal da ta samu a tsakiyar birnin. Ba ta gaya wa kowa inda za ta sauka ba. A zuciyarta ta yanke shawarar cewa idan akwai wanda yake bibiyarta, ba za ta ba shi damar sanin inda take ba. Da ta shiga ɗakinta ta ajiye jakarta sannan ta zauna kusa da taga tana kallon birnin Paris. Kyawun garin bai iya kawar da tunanin da ke kanta ba.

Ta fito da takardar da ta samu a Istanbul. Ta shimfiɗa ta a kan tebur sannan ta ɗauki hoton mahaifiyarta. Ta fara kallon alamar 7 da ke kan hoton. Bayan haka ta ɗauki akwatin ta juya shi ta duba ƙasan sa. Akwai wani abu da ba ta lura da shi a baya ba. Ƙaramin rubutu ne da aka zana a ƙarfen.

Rue des Ombres.

Amara ta buɗe wayarta ta bincika sunan. Wani tsohon titi ne a Paris wanda yake cikin wani yanki da aka daina amfani da wasu gine-ginensa tun shekaru da suka wuce. Ta kalli sunan na ɗan lokaci. Wannan ba zai iya zama kuskure ba. Mutumin da ya bar akwatin yana son ta zo Paris, kuma yanzu akwai adireshin da zai kai ta wani wuri.

Da yamma ta shirya ta fita. Ta saka kaya masu sauƙi sannan ta ɗauki jakar da akwatin yake ciki. Ta bar otal ɗin ba tare da ta sanar da ma'aikatan inda za ta ba. Bayan kusan rabin awa ta isa Rue des Ombres.

Wurin ya yi shiru fiye da yadda ta zata. Wasu tsofaffin gine-gine ne suka kewaye titin, wasu kuma an rufe ƙofofinsu. Amara ta duba adireshin da ke wayarta sannan ta fara tafiya a hankali. Ta isa gaban wani tsohon gini mai bene uku. Ƙofar ta kasance a rufe amma ba ta kulle ba.

Ta tsaya.

Akwai wani abu a jikinta da yake gaya mata kada ta shiga.

Amma duk lokacin da tsoro ya zo mata sai ta tuna dalilin da ya sa ta fara wannan tafiya.

Ta buɗe ƙofar.

Cikin ginin akwai ƙura da tsohon ƙamshi. Ta kunna flashlight ɗin wayarta ta fara hawa matakala. A bene na biyu ta ga wani ƙaramin ɗaki wanda ƙofar sa ke buɗe. Ta shiga.

A cikin ɗakin akwai tsohon tebur da kujera guda ɗaya. A saman tebur akwai wata hoto.

Amara ta ɗauka.

Idanunta suka buɗe sosai.

Mahaifiyarta ce.

Amma wannan karon ba ita kaɗai bace.

A gefenta akwai wani mutum mai ƙaramin yaro a hannunsa.

Amara ta kalli fuskar mutumin.

Ba ta san shi ba.

Sai dai akwai wani abu da ya sa zuciyarta ta fara bugawa.

A wuyansa akwai alamar 7.

Ta juya hoton.

A bayansa akwai rubutu.

Ba duk wanda ya ce yana kare ki yake son ki tsira ba.

Amara ta sake karanta rubutun.

Sai ta ji ƙarar ƙofa daga ƙasa.

Ta daskare.

Wani ya shigo cikin ginin.

Ta kashe flashlight ɗin wayarta ta tsaya a bayan ƙofar. Takun mutum ya fara hawa matakala a hankali. Ba mutum ɗaya ba ne. Ta ji takun mutane biyu.

Amara ta riƙe jakarta da ƙarfi.

Mutanen suka zo bene na biyu.

Ɗaya daga cikinsu ya ce, “Ta zo nan.”

Ɗayan ya amsa, “Duba ɗakin.”

Amara ta koma baya.

A bayan ɗakin akwai wata ƙaramar ƙofa. Ta buɗe ta a hankali ta shiga. Ta rufe ƙofar kafin mutanen su shiga ɗakin da take ciki.

Ta fara tafiya cikin wani ƙaramin corridor mai duhu. A ƙarshe akwai wani taga. Ta buɗe shi amma kafin ta fita sai ta ji wata murya a bayanta.

“Amara.”

Ta juya da sauri.

Ba wanda ta gani.

Sai muryar ta sake cewa, “Kada ki fita ta taga.”

Ta tsaya.

“Waye kai?”

Shiru.

Sai wani mutum ya fito daga duhun corridor.

Kael.

Amara ta koma baya nan take.

Ta taɓa jakarta tana tunanin akwatin.

Kael ya tsaya daga nesa bai matsa kusa da ita ba. Sanye yake da baƙar kaya masu sauƙi, fuskarsa cike da nutsuwa amma idanunsa suna kallonta kamar ya san ta tun kafin yau.

“Me kake yi a nan?” Amara ta tambaya.

“Abin da nake yi shi ne hana ki shiga hannun mutanen da suke zuwa nan.”

“Su waye?”

“Mutanen da ba za su ba ki damar fita daga wannan ginin ba.”

Amara ta kalle shi da shakku.

“An ce min kada in amince da kai.”

Kael bai nuna mamaki ba. Ya kalli hoton da ke hannunta.

“An faɗa miki daidai.”

Amara ta tsaya cak.

“Me kake nufi?”

Kael ya ɗan yi shiru kafin ya ce, “Ba ki kamata ki amince da ni ba.”

Ta ƙara matsowa daga gare shi.

“Amma me ya sa kake bin ni?”

“Saboda kina cikin haɗari.”

“Wane haɗari?”

Kael ya kalli ƙofar corridor.

“Ba yanzu ba.”

A ƙasa aka sake jin ƙarar matakala.

Kael ya kalli Amara sannan ya ce, “Idan kina son sanin gaskiya ki bi ni.”

“Me zai sa in bi ka?”

“Saboda idan kika zauna nan za su same ki.”

Amara ta kalli ƙofar.

Ta san ba ta da lokaci.

Ta bi Kael.

Suka shiga wani ɓangare na ginin da Amara ba ta taɓa sani ba. Kael ya buɗe wata ƙofa ta sirri wadda take bayan wani tsohon katako. Suka shiga wani ƙaramin ɗaki mai duhu sannan ya rufe ƙofar.

Amara ta kalli shi.

“Yanzu ka gaya min gaskiya.”

Kael ya tsaya yana kallonta.

“Wace gaskiya?”

“Komai. Me ya sa sunan ka yake bayan hoton mahaifiyata? Me ya sa kana da alamar 7? Kuma me ya sa kake sanin abin da nake nema?”

Kael ya yi shiru.

Sai ya juya ya ɗaga rigarsa kaɗan a gefen wuyansa.

Amara ta ga alamar.

7.

Zuciyarta ta tsaya.

Ta taɓa wuyanta inda nata alamar take.

Kael ya kalle ta.

“Yanzu kina da tambayoyi da yawa.”

Amara ta kasa magana.

A karon farko ta fahimci cewa wannan ba binciken rayuwarta kaɗai ba ne.

Kael yana cikin sirrin.

Kuma watakila shi ne mutum ɗaya tilo da ya san dalilin da ya sa aka zaɓi garuruwa bakwai.

Amma abin da Amara ba ta sani ba shi ne, akwai wani abu da Kael bai gaya mata ba.

Wani abu da ya shafi mahaifiyarta.

Kuma kafin su bar Paris sai Amara za ta gano cewa sirrin farko yana da alaƙa da mutuwar wani mutum shekaru goma sha biyu da suka wuce.

miss Nasir ♥️✍️