FURSUNONIN ALKAWARI

💞💞💞💞💞💞

 bismillahir rahamanirrahim 

Bayan kammala taron iyalan gidan Al-Saud, kowa ya kasance cikin yanayin farin ciki da annashuwa. Wasu suna tattaunawa, wasu suna dariya, yayin da wasu kuma suke shirin komawa gidajensu.

Amma akwai wani abu da dattawan gidan suka ɓoye a cikin zukatansu.

Wani babban hukunci da za su yanke wanda zai sauya rayuwar wasu mutane gaba ɗaya.

A babban falon gidan, Sheikh Fahad Al-Saud yana zaune tare da ɗan uwansa Nasser. Dukansu sun kasance cikin nutsuwa, amma daga yanayin fuskokinsu akwai alamun wani muhimmin batu da suke son tattaunawa.

Sheikh Fahad ya kalli Nasser.

Fahad: "Nasser, ina ganin lokaci ya yi da za mu aiwatar da abin da muka daɗe muna tattaunawa a kai."

Nasser: "Kana nufin batun yaran ne?"

Fahad ya gyada kai.

Fahad: "Eh. Na gaji da ganin yadda iyalanmu ke ƙara nisa da juna. Ina son mu sake haɗa dangantakarmu ta hanyar da babu wanda zai iya raba ta."

Nasser ya yi murmushi.

Nasser: "Allah ya sa wannan shawara ta zama alheri."

A wannan lokacin, Fahad ya ɗaga wayarsa ya kira ɗaya daga cikin ma'aikatan gidan.

"Ka tattaro mana dukkan yaran nan zuwa babban falo. Akwai sanarwa mai muhimmanci."

A GABAN SANARWAR

Aliyu bin Fahad Al-Saud yana tsaye a barandar bene na sama, hannuwansa cikin aljihun wando. Yana sanye da baƙin kaya masu kyau, fuskarsa cike da girman kai.

A ƙasa kuwa, Ramla bint Nasser Al-Saud tana zaune a kan kujera tana duba wayarta.

Tun da suka haɗu a taron, ba su yi musayar kalamai masu daɗi ba.

Aliyu ya sauko daga bene, sai ya tarar da Ramla a wurin.

Ya kalle ta daga sama har ƙasa.

Aliyu: "Har yanzu kina nan? Na ɗauka tun da daɗewa kin koma ɓoye fuskarki."

Ramla ta ɗago kai a hankali.

Ramla: "Kai kuma har yanzu kana nan kana neman wanda zai saurari surutunka?"

Aliyu ya yi dariya cikin izgili.

Aliyu: "Ki kula da yadda kike magana da ni. Ba kowa ne yake da haƙurin sauraron rashin tarbiyyarki ba."

Ramla: "To, ka fara koyon haƙuri. Domin ni ba zan taɓa canza halina saboda kai ba."

Aliyu ya matso kusa da ita.

Aliyu: "Kina ganin kina da wani matsayi ne a wurina?"

Ramla ta tashi tsaye.

Ramla: "A wurina kuwa, kai ba ka ma da wani matsayi."

Ta wuce ta gefensa cikin fushi.

Aliyu ya girgiza kai.

"Mahaukaciya kawai."

Ramla ta juya da sauri.

"Na ji ka!"

"To, na faɗa ne don ki ji!"

Kafin su ci gaba, sai suka ji muryar ma'aikacin gidan yana sanar da su cewa iyayensu suna jiransu a babban falo.

SANARWAR DA TA GIRGIZA KOWA

Bayan 'yan mintuna, dukkan yaran sun taru a babban falon.

Fahad ya zauna a tsakiyar falon, Nasser a gefensa. Matan gidan ma suna nan.

Aliyu ya zauna a kujera yana danna wayarsa, yayin da Ramla take zaune a ɗaya gefen falon.

Fahad ya gyara zama.

Fahad: "Na kira ku ne saboda akwai wani muhimmin abu da ni da mahaifinku muka yanke shawarar sanar da ku."

Kowa ya yi shiru.

Ya ci gaba:

"Mun yi nazari sosai kan makomar iyalanmu. Mun kuma fahimci cewa lokaci ya yi da za mu ƙarfafa zumuncinmu."

Nasser ya ɗauki zancen.

Nasser: "Saboda haka, mun yanke shawarar cewa Aliyu da Ramla za su zama miji da mata."

Kamar an zuba wa kowa ruwan sanyi.

Ramla ta zaro ido.

Aliyu kuwa ya ɗaga kansa daga wayarsa a hankali.

Na wasu daƙiƙu, babu wanda ya iya magana.

Sai kuma...

Ramla: "ME?!"

A lokaci guda Aliyu ya furta:

Aliyu: "Wannan wane irin wasa ne?"

Fahad ya kalli ɗansa cikin tsanani.

Fahad: "Wannan ba wasa ba ne, Aliyu."

Ramla ta tashi tsaye, idanuwanta sun cika da hawaye saboda fushi.

Ramla: "Daddy! Ba za ka iya yi mini haka ba! Ni ba zan auri wannan mutumin ba!"

Nasser ya yi ƙoƙarin kwantar mata da hankali.

Nasser: "Ramla, ki zauna. Ki saurare mu tukuna."

Ramla: "Babu abin da zan saurara! Ku ne kuka haife ni, amma hakan ba yana nufin kuna da ikon zaɓar wanda zan aura ba!"

Aliyu ya yi murmushi mai ɗauke da izgili.

Aliyu: "A wannan karon ma na yarda da ita. Ni ma ba zan auri wannan yarinyar ba."

Ya kalli Ramla.

"Ba ni da matsalar aure, amma ba da ke ba. Akwai abubuwa da yawa da na fi son yi da rayuwata kafin in ɗaure kaina da mace mai halin ki."

Ramla ta juya gare shi cikin fushi.

Ramla: "Kai kuwa ko a mafarki ba zan zaɓe ka ba! Da a ce kai ne mutum na ƙarshe a duniya, gara in zauna ni kaɗai!"

Aliyu ya miƙe tsaye.

Aliyu: "Kada ki damu. Ni ma ba na son zama da ke. Ba zan iya rayuwa da mace mai yawan surutu da rashin kunya ba."

Ramla: "To, ka je ka nemo wadda za ta jure maka, ni kuma ka bar ni da rayuwata!"

Fahad: "KU YI SHIRU!"

Muryarsa ta sa kowa ya yi tsit.

Ya kalli Aliyu sannan ya kalli Ramla.

Fahad: "Na fahimci cewa ba ku ji daɗin wannan shawara ba. Amma wannan ba shawara ce da muka yanke cikin wasa ba. Mun yi tunani mai zurfi a kanta."

Aliyu: "Baba, ina girmama ka, amma ba zan amince da auren da ba na so ba."

Nasser: "Aliyu, wannan magana ta shafe ku duka. Ba kai kaɗai ba."

Ramla: "Daddy, don Allah ka fahimce ni. Ba na son wannan mutumin. Ba na ma son zama a wuri ɗaya da shi!"

Fahad ya numfasa sosai.

Fahad: "Kun yi tunanin soyayya ce kawai take gina aure? Wani lokaci rayuwa tana kawo abubuwan da ba mu shirya musu ba."

Aliyu ya girgiza kai.

Aliyu: "To, ku yi wannan auren a tsakaninku. Ni ba zan shiga ba."

Ya juya da niyyar tafiya.

Fahad: "Aliyu!"

Ya tsaya.

"Idan ka fita daga wannan falo yanzu, ka sani cewa kana raina hukuncin mahaifinka."

Aliyu ya juya a hankali.

Aliyu: "Kuma idan na zauna, hakan yana nufin na amince da auren ne?"

Babu wanda ya amsa.

Ya kalli Ramla.

"Allah ya kiyaye ni daga wannan bala'i."

Ramla ta ji kalamansa, sai ta share hawayen da suka taru a idanunta.

Ramla: "Kada ka damu. Ni ma ina roƙon Allah ya kiyaye ni daga gare ka."

Aliyu ya juya ya bar falon.

Ramla ma ta tashi da sauri ta nufi ɗakinta.

ƘIYAYYAR DA TA ƘARA ƘAMARI

A cikin ɗakinta, Ramla tana zaune a gefen gadonta tana kuka.

Mahaifiyarta ta shigo a hankali.

"Ramla, 'yata..."

Ramla ta share fuskarta.

 "Mama, me ya sa Daddy yake son ya yi mini haka? Me na yi masa?"

Mahaifiyarta ta zauna kusa da ita.

"Ba ya nufin cutar da ke, 'yata. Yana ganin wannan aure zai zama alheri ga iyalanmu."

Ramla ta girgiza kai.

Ramla: "Amma Mama, ni ba na son Aliyu. Kina ganin yadda yake magana da ni? Yana raina ni, yana ɗaukar kansa kamar shi ne mafi muhimmanci a duniya."

Mahaifiyarta ta shafa bayanta.

"Ki kwantar da hankalinki. Komai yana da lokacinsa."

Ramla ta ɗago kai.

Ramla: "Ni dai na rantse, ba zan taɓa ƙaunar wannan mutumin ba."

A can ɗayan ɓangaren gidan kuwa, Aliyu yana cikin ɗakinsa yana ta faman kai komo.

Ya cire agogon hannunsa ya jefa shi kan tebur.

Aliyu: "Wannan wane irin hukunci ne? Daga cikin mata miliyoyin duniya, sai Ramla?"

Ya ɗauki wayarsa ya kira abokinsa.

Aliyu: "Wallahi, ban san abin da ya sa mahaifina ya zaɓi wannan yarinyar ba. Kullum tana neman ta ɓata mini rai."

Abokinsa ya yi dariya ta waya.

Aboki: "Kai kuma? Wataƙila Allah ya kawo maka matar da za ta iya sarrafa ka."

Aliyu ya harari wayar kamar abokinsa yana gabansa.

 "Ka sake faɗin wannan maganar, zan goge lambarka!"

Ya katse wayar.

Sai ya tsaya gaban madubi yana kallon kansa.

"Ramla? A gidana? A rayuwata? Wannan ba zai taɓa yiwuwa ba."

Amma abin da bai sani ba shi ne, wannan sanarwa ita ce farkon wani babi na rayuwarsa da ba zai iya tserewa daga gare shi ba.

A ƘARSHE...

Da daddare, Fahad da Nasser sun sake zama a ɗakin tattaunawarsu.

Nasser: "Kana ganin za su amince da wannan auren?"

Fahad ya yi shiru na ɗan lokaci.

 "Za su yi fushi yanzu. Amma ina da yakinin cewa wata rana za su fahimci dalilinmu."

Nasser ya kalli ɗan uwansa.

Nasser: "Allah ya sa ba mu yi kuskure ba."

Fahad ya ɗaga kansa.

"Allah ya sa.

by Cutie